ิงแดงเผาไหม้
เขาไม่มีทางเลือก จึงใช้วิชากลืนดารา
เพลิงแดงถูกดึงเข้าสู่แก่นลมปราณ ก่อนระเบิดเป็นคลื่นพลังแผ่กระจายทั่วร่าง
คลื่นพลังลมปราณกระจายไปทั่วลาน เยี่ยนอวี้เจินที่เห็นภาพนั้นก็ยิ้มออกมา
ส่วนเยี่ยนเผิงมองด้วยสายตาตื่นตะลึง
เยี่ยนเผิงหันไปมองบิดา แล้วชี้ไปที่ลั่วเหอ
“ท่านพ่อ พี่เขาปล่อยแสงได้เหมือนท่านพ่อเลย”
(ลั่วเหอบรรลุระดับ หลอมรวมขั้นเริ่มต้น)
ลั่วเหอลืมตาขึ้น กลิ่นอายพลังแผ่ออกมา
เยี่ยนอวี้เจินรีบเข้ามาจับชีพจรทันที ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อวานเขาตรวจแล้วหลายครั้ง ลั่วเหอยังไม่มีรากฐานการบ่มเพาะ แต่ตอนนี้กลับมีรากฐาน และยังข้ามระดับมาอีก
เยี่ยนอวี้เจินยิ้มออกมาอย่างตกตะลึง
“ไม่อยากจะเชื่อ… นี่เจ้าจับอาวุธอำนาจธาตุครั้งแรกใช่หรือไม่?”
“ใช่ขอรับ”
เยี่ยนอวี้เจินยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิม เขามองลั่วเหอเหมือนอัจฉริยะ
“สุดยอด… หรือว่าเจ้าจะเป็นอัจฉริยะ เพียงแค่สัมผัสครั้งแรกก็บรรลุระดับหลอมรวมแล้ว”
ลั่วเหอยังคงนิ่ง เขาไม่คิดจะเปิดเผยความจริง การที่อีกฝ่ายเข้าใจเช่นนี้อาจเป็นผลดี
“เอ่อ… ข้าไม่ใช่อัจฉริยะ อาจเป็นเพียงโชคเท่านั้น”
เยี่ยนอวี้เจินหัวเราะ ก่อนวางมือบนไหล่ลั่วเหอ
“เอาเถอะ
