ข้าจะทำตามที่พูดไว้ สอนวิชาอสรพิษแดงให้เจ้า”
ลั่วเหอคำนับ
“ขอบคุณขอรับ”
เยี่ยนอวี้เจินยิ้ม
“เอาเถอะ เรื่องเล็กน้อย อาจเป็นวาสนาก็ได้ ดูให้ดี ข้าจะแสดงให้ดูเพียงครั้งเดียว”
เยี่ยนอวี้เจินรำทวนอีกครั้ง คราวนี้พลังแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม
ลั่วเหอใช้กิ่งไม้รำตาม แต่เพียงไม่นานกิ่งไม้ก็ระเบิดออกจากแรงปราณ
“ใช้กิ่งไม้ฝึก…ก็ไม่ควรจริง ๆ”
เยี่ยนเผิงวิ่งเข้ามาหา ลากแขนลั่วเหอด้วยความร่าเริง
“พี่ชาย ไปซื้อของเป็นเพื่อนข้าหน่อย พี่หญิงข้าน่าเบื่อ ไปกับนางสองคนไม่สนุกเลย”
เย่เซียนฮวาทุบหัวน้องชายเบา ๆ แล้วหันมาคำนับลั่วเหอ
“ขออภัยด้วย น้องชายข้าซุกซน หากพูดจาไม่เหมาะสม หวังว่าท่านจะไม่ถือสา”
ลั่วเหอคำนับกลับ
“ท่านเกรงใจไปแล้ว ข้าควรเป็นฝ่ายเกรงใจมากกว่า ข้าจะไปช่วยถือของ ถือว่าเป็นการตอบแทน”
ลั่วเหอเดินตามเย่เซียนฮวา ส่วนเยี่ยนเผิงจับมือเขาเดินไปด้วยกัน
