ยามราตรี บุรุษชุดขาวผู้หนึ่งเดินจากด้านนอกเข้ามาภายในโรงเตี๊ยม เมื่อเข้าประตูมาก็เห็นคงเซียงอี๋ที่เฝ้าอยู่หน้าประตู เพราะวันนี้อารมณ์ไม่ดี เมื่อเห็นนางมาเกาะแกะตนจึงยิ่งหงุดหงิดขึ้นไปอีก
“ข้าบอกไปแล้วว่าข้าไม่มีเวลา เจ้าอย่ามาหาข้าอีกเลย” โม่ซานพูดแล้วตั้งท่าจะเดินขึ้นไปข้างบน
“ท่านซาน คืนนี้ข้ามิได้มาหาท่านเพื่อคุยธุระหรอกนะ” คงเซียงอี๋พูดด้วยรอยยิ้ม “เห็นท่าทางท่านเป็นเช่นนี้ วันนี้คงพบเจอเรื่องไม่สบอารมณ์มากระมัง ข้ารอท่านอยู่ที่นี่ก็เพราะได้ยินชื่อเสียงเรื่องสุราชั้นเลิศของท่านมา วันนี้ไปข้างนอกแล้วได้สุราชั้นเลิศมาหลายไหพอดี สุรานารีแดงชั้นยอด ท่านอยากลองชิมดูสักหน่อยหรือไม่”
โม่ซานมองตามสายตาของนางไปก็เห็นว่าบนโต๊ะตัวหนึ่งที่ริมผนังมีอาหารชั้นเลิศวางเต็มโต๊ะ แล้วยังมีสุราหลายไหวางอยู่ด้วย ไหสุราใบหนึ่งเปิดออกแล้ว กลิ่นหอมของสุราลอยฟุ้งมาในอากาศ กลิ่นหอมยวนใจคนยิ่งนัก
บุรุษสามคนนั่งอยู่อีกด้าน กำลังมองเขาอยู่
มิน่าเล่าพอเขาเข้าประตูมาก็ได้กลิ่นสุรา ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง
แต่เขาเก็บสายตากลับมาอย่างรวดเร็วแล้วพูดอย่างเรียบเรื่อยว่า “ข้าไม่ดื่มสุรามานานมากแล้ว”
พอพูดจบเขาก็เดิ
