หลิงอวี่จึงลงมือกับพวกเขา
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นอูหลิงอวี่ลงมือ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาฆ่าคน ลงมือไม่ไว้ไมตรี การเคลื่อนไหวงามสง่าเป็นที่สุด ไม่เหมือนกำลังฆ่าคนอยู่เลยแม้แต่น้อย แต่กลับดูเหมือนกำลังทำเรื่องที่สง่างามอย่างยิ่งอยู่
นอกจากนี้ไม่รู้ว่าเขาใช้สิ่งใดอำพรางพลังยุทธ์ของตนทำให้ทุกคนมองระดับขั้นของเขาไม่ออกเลย
คงเซียงอี๋ปากอ้าตาค้างมองอูหลิงอวี่พลางเอ่ยว่า “ซีเหมินเฟิง ข้ามิได้ตาฝาดไปกระมัง ผู้วิเศษแห่งตำหนักผู้วิเศษกำลังช่วยพวกเราอยู่จริงๆ หรือ”
“เปล่าหรอก” ซีเหมินเฟิงมองอูหลิงอวี่ ไม่รู้ว่าเขาทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร
“เพราะเหตุใด…” คนสุดท้ายที่ล้มลงมองอูหลิงอวี่อย่างไม่ยอมจำนน
อูหลิงอวี่ร่อนลงมาจากกลางอากาศแล้วมองซือหม่าโยวเย่ว์ปราดหนึ่งพลางเอ่ยว่า “นางอยากให้พวกเจ้าตาย ข้าย่อมไม่มีทางไว้ชีวิตพวกเจ้าได้อยู่แล้ว ใครใช้ให้พวกเจ้าแตะต้องผู้ที่ไม่ควรแตะต้องกันเล่า”
คนผู้นั้นอยากมองซือหม่าโยวเย่ว์สักคราว่าใครกันที่ทำให้เขาปกป้องได้ถึงเพียงนี้ แต่ตราบลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็ยังเห็นไม่ชัดว่าเธอเป็นใคร
ซีเหมินเฟิงก็มองตามสายตาอูหลิงอวี่ไปเช่นกัน ชั่วขณะที่เห็นซือหม่าโยว
