อย่างนั้นหรือ พิราบอินทรีที่อยู่กลางอากาศนั้นคงลงมือกับพวกเขาทันที ถ้าหากมีแค่ไม่กี่สิบตัวก็แล้วไปเถิด แต่นี่มีนับร้อยนับพันตัว พวกเขาจะใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายเสียที่ไหนกัน!
ราชาพิราบอินทรีไปจากที่นี่พร้อมกันกับเจ้าวิหคน้อย พิราบอินทรีที่อยู่กลางอากาศตามหลังพวกเขามา พอส่งพวกเขาไปถึงบ้านตระกูลอิ่นทางตอนเหนือของเมืองด้วยตัวเองแล้วจึงค่อยจากไป
อิ่นซีมองพิราบอินทรีที่ค่อยๆ จากไปไกลแล้วจึงส่งเสียงจิ๊จ๊ะพึมพำว่า “คิดไม่ถึงว่าชั่วชีวิตนี้จะได้มีประสบการณ์การอารักขาจากเผ่าพันธุ์พิราบอินทรีกับเขาด้วย ไม่เลว ไม่เลวเลย!”
ราชาพิราบอินทรีกลับจากการส่งคนด้วยตัวเองแล้วยังมีกองทัพพิราบอินทรีคุ้มกันไปส่งด้วย คนตระกูลอิ่นก็พากันออกมาต้อนรับเช่นกัน
เมื่อเห็นญาติใกล้ชิดที่เคยสนิทสนมกัน อิ่นหลานก็คว้ามือเป่ยกงถังเอาไว้โดยสัญชาตญาณ
เป่ยกงถังตบมืออิ่นหลานเบาๆ แล้วเอ่ยว่า “ท่านแม่ หลายปีมานี้ตระกูลอิ่นไม่สนใจไถ่ถามข่าวคราวพวกเราเลย คงจะไม่เห็นท่านเป็นคนในครอบครัวแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าจะลงแรงในวันนี้ แต่ถ้าหากท่านไม่อยากกลับไป พวกเราจะไม่กลับไปกันก็ได้นะ บุญคุณที่ลงแรงไปในวันนี้ค่อยหาโอกาสตอบแทนในภายหน้าก็ได้”
……………………………………
