สีหน้าของเป่ยกงสยงไม่น่าดูยิ่งกว่าเดิม นานปีถึงเพียงนี้ยังไม่มีใครกล้าพูดเช่นนี้กับเขามาก่อนเลย! โดยเฉพาะบรรดาเด็กรุ่นหลังแต่ละคนเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาต่างก็แสดงความว่าง่ายเชื่อฟัง เขาเพิ่งเคยเห็นคนที่ต่อล้อต่อเถียงหรือแม้กระทั่งข่มขู่อย่างนางเป็นคนแรก!
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นเด็กสาวผู้นี้มาก่อนแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีอุปนิสัยดื้อดึงแต่ก็มิได้แข็งกร้าวเช่นนี้ หนีออกไปตั้งหลายปีก็ยังเปลี่ยนไปบ้างเล็กน้อย
แต่เขาไม่ชอบจุดนี้เลยสักนิด!
“พ่อบ้านว่านบอกเจ้าแล้วว่าท่านแม่และน้องชายเจ้าตายไปตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้ว เจ้าตอแยต่อไปอีกก็ไม่มีประโยชน์หรอก! ถ้าหากเจ้ายังอยากเป็นคนตระกูลเป่ยกงก็จงเข้ามาเสีย อย่าทำให้ข้าขายขี้หน้าผู้คนอยู่ข้างนอกนั่นอีก!” เขาตำหนิ
“ข่าวที่ท่านแม่ข้าตายนั้นเป็นเพียงแค่ข้ออ้างที่พวกท่านนำมาหลอกท่านลุงข้าเมื่อหลายปีก่อนเท่านั้นมิใช่หรือ ท่านคิดว่าข้าจะเชื่อหรือไร” เป่ยกงถังมองเป่ยกงสยง “ท่านว่าคำพูดนี้ ตัวท่านเองเชื่อหรือไม่เล่า”
“นั่นคือเรื่องจริง!”
“เรื่องจริงหรือ เรื่องจริงก็คือตอนนั้นพวกท่านวางแผนชั่วต่อท่านแม่ข้า ให้นางแต่งงานกับเป่ยกงอ้าว พยายามเค้นเคล็ดลับการหลอมยาของตระกูลอิ่นจ
