ร์ขมวดคิ้วมองบุตรสาวของตนพลางเอ่ยว่า “เจ้าอยากจะอยู่ร่วมกับเขาจริงๆ น่ะหรือ”
เป่ยกงเอ๋อร์พยักหน้าอย่างแน่ใจ “ท่านแม่ ท่านคิดดูสิว่าเขาเป็นถึงคนที่มาจากแดนศูนย์กลาง ถ้าหากข้าติดตามเขาไปได้จริง ข้าก็ตามเขาไปยังแดนศูนย์กลางพร้อมกันได้แล้วมิใช่หรือ ส่วนพวกท่านก็เชื่อมสัมพันธ์กับทางนั้นได้ด้วย ท่านแม่ นี่เป็นโอกาสอันดีเชียวนะ! นอกจากนี้เขายังมีบุคลิกโดดเด่นนิสัยอ่อนโยน อยู่ร่วมกับคนเช่นนี้ได้ก็เป็นสิ่งที่ข้ากระหายแม้ในความฝันแล้วมิใช่หรือ”
“แต่ว่าถ้าหากเจ้าไปไกลถึงเพียงนั้น แม่อยากจะพบเจ้าสักคราก็คงเป็นเรื่องยากนัก” กู่อวิ๋นเอ๋อร์มองบุตรสาวตนอย่างมิอาจตัดใจ
เป่ยกงเอ๋อร์เผยสีหน้าไม่พอใจ “ท่านแม่ ระหว่างการพบข้าได้บ่อยๆ กับการที่ให้ข้าเดินไปได้ไกลขึ้น ท่านคิดว่าจุดใดสำคัญกว่ากันเล่า ท่านแม่ ท่านมิอาจฉุดรั้งความสุขชั่วชีวิตของบุตรสาวท่านเพียงเพราะท่านตัดใจไม่ลงหรอกนะ ค่อยว่ากันเถิด ข้าจากไปแล้วก็ยังมีน้องชายอยู่อีกมิใช่หรือ เขาอยู่เป็นเพื่อนข้างกายท่านก็มิได้แตกต่างกันหรอก”
“ลูกอยากจะไปก็ให้นางไปเถิดน่า” เป่ยกงอ้าวคอยช่วยอยู่ข้างๆ เขาเอ่ยว่า “ลูกชอบพอทั้งที ข้าว่าซือเย่ว์ก็ดูไม่เลวเลยนะ คู่
