ววอาฆาตและเศร้าโศกในดวงตานั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนในอดีต นอกจากนี้จิตสังหารของนางก็ยังเข้มข้นกว่าเมื่อก่อนอีกด้วย
“ใช่แล้ว ท่านยังไม่ได้บอกว่าท่านมาที่นี่ทำไมเลยนี่นา!” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ปลีกวิเวกไปรอบหนึ่ง พอออกมาแล้วพบว่าเจ้าอยู่ที่นี่ ก็เลยมาน่ะสิ” อูหลิงอวี่พูด “เข็มทิศแยกโลกที่ข้าให้เจ้านั้นตรงไปยังหุบเขามารเทพเลย แล้วเจ้ามาอยู่ที่เขตรอบนอกได้อย่างไรกัน ถ้ารู้ก่อนก็คงให้รอข้ามาพาเจ้าไปแล้ว”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ซือหม่าโยวเย่ว์จึงยิ้มอย่างจนใจ “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะ ตอนนี้วิญญาณของท่านไม่เสถียร เดินไปทั่วดินแดนโบราณตามอำเภอใจ อยากจะไปที่ดินแดนเบื้องล่างนั่นมิใช่เรื่องง่ายถึงเพียงนั้นหรอกนะ คงจะทำให้ท่านได้รับบาดเจ็บไม่น้อยเลยทีเดียว ค่อยว่ากันเถิด ข้าก็อยากใช้เข็มทิศแยกโลกตรงไปยังหุบเขามารเทพเลยเหมือนกันนั่นแหละ ไม่ได้อยากจะรบกวนท่านอีกเสียหน่อย คิดดูสิว่าพบการต่อสู้ครั้งใหญ่ตอนอยู่ในอุโมงค์ทางเดินห้วงมิติ ส่งผลกระทบต่อห้วงอากาศ จนทำลายอุโมงค์ทางเดินของข้า ยังไม่ทันถึงหุบเขามารเทพก็มาถึงที่นี่เสียแล้ว”
หลังจากฟื้นฟูความทรงจำเธอจึงระลึกขึ้นมาได้ว่าดินแดนระดับล่างได้รับการคุ้มค
