นี่คิดจะมอมเหล้าเธอเพื่อสืบหาข่าวอย่างนั้นหรือ
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มเย็นชาอยู่ภายในใจ แสร้งทำท่าทีเลอะเลือนเหมือนคนเมาสุรา แล้วพูดอย่างเลื่อนลอยว่า “บ้านข้าหรือ บ้านข้าไม่ได้อยู่ที่นี่ บ้านข้าอยู่ไกลแสนไกลเลย!”
“ข้ารู้ ท่านบอกว่ามิได้อยู่ที่แดนชั้นกลางนี่นา” เป่ยกงเอ๋อร์กล่าว
“ยิ่งกว่าแดนชั้นกลาง ไม่ได้อยู่ที่เขตรอบนอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เฮ้อ ตระกูลของพวกเรามีกฎอยู่ว่าหากอยู่นอกบ้าน ไม่อนุญาตให้ใช้ชื่อตระกูลมาข่มเหงผู้อื่น ดังนั้นยามปกติเมื่อพวกเราออกจากบ้านจึงไม่ได้รับอนุญาตให้บอกที่ตั้งของตระกูลน่ะสิ”
เป่ยกงเอ๋อร์ได้ยินเธอพูดเช่นนี้จึงยินดีอยู่ในใจ พวกเขาเดาเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าสถานะของคนผู้นี้้คงไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นคงมิอาจทำให้ราชาพิราบอินทรีมาส่งด้วยตัวเองได้ แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะถึงขั้นมาจากแดนศูนย์กลาง
ถ้าหากสร้างสัมพันธ์อันดีกับตระกูลพวกเขาได้ เช่นนั้นในภายหน้าพวกเขาตระกูลเป่ยกงจะไม่สยายปีกบินทะยานเลยหรือ ถ้าหากตนกลายเป็นผู้หญิงของเขา เช่นนั้นตนก็จะไปใช้ชีวิตอยู่ที่แดนศูนย์กลางได้ในอนาคตแล้ว!
เมื่อนึกถึงตรงนี้นางจึงดีใจอย่างยิ่ง วางแผนอยู่ในใจ ยกกาสุราขึ้นเติมใส่จอกให้ซือหม่าโ
