ีมาให้ แต่เมื่อนึกถึงว่าตอนนั้นเขาเองก็ได้รับบาดเจ็บตอนที่ช่วยให้ตนหนี ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเช่นไรบ้างแล้ว
ภายในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งของเมืองชิวเย่ว์ ทุกคนต่างพากันออกมาหมด เมื่อได้ฟังเรื่องเล่าของเป่ยกงถังจนจบแล้วทุกคนต่างก็รู้สึกลำบากลำบนแทนนาง
“ชีวิตของข้าก่อนหน้านี้อยู่ภายในเรือนด้านหลังของตระกูลเป่ยกงทั้งสิ้น พวกเราถูกคนเฝ้าตลอดทั้งวันทั้งคืน ดังนั้นผู้ที่ข้ารู้จักข้างนอกจึงมีเพียงแค่พวกเป่ยกงอ้าวเท่านั้น ในตอนนั้นแม้แต่ลานด้านหน้าบ้านตระกูลเป่ยกงข้าก็ยังไม่เคยไปเลย นอกจากนี้เพราะผู้อื่นถือกำเนิดขึ้นมาอย่างต่ำที่สุดก็เป็นระดับบรรพวิญญาณแล้ว ส่วนข้าเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกวิญญาณคนหนึ่ง ดังนั้นจึงถูกปฏิบัติดังเช่นคนไร้ค่าคนหนึ่งมาโดยตลอด”
“เจ้าเพียงแค่เกิดมาต่ำต้อยกว่าผู้อื่นเล็กน้อยเท่านั้นเอง แต่พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่ง ข้าเชื่อว่าตอนนี้เจ้าต้องร้ายกาจกว่าเป่ยกงเอ๋อร์ผู้นั้นอย่างแน่นอน” เจ้าอ้วนชวีพูด
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เป่ยกงถังพูดเกี่ยวกับชาติกำเนิดของตนน้อยมาก ถึงแม้พวกเขาจะรู้ว่านางหนีออกมา แต่กลับไม่รู้เลยว่าก่อนหน้านี้นางผ่านความทุกข์ทนถึงเพียงนั้นมา
“เจ้าจากมาตั้งสิบกว่าปีแล้ว สถานการณ์ของ