ถ้าหากพวกเขาโชคดีรอดชีวิตไปได้ ก็จะให้ตำหนักว่านชิงลงโทษที่พวกเขาบุกรุกพื้นที่ต้องห้าม” เหลียนเจ๋อกล่าว
รองเจ้าตำหนักมองเซี่ยจงพลางเอ่ยว่า “เช่นนี้เองหรือ”
“รองเจ้าตำหนัก เมื่อเช้าข้าให้สาวใช้ของเฉียวเฉี่ยวถือป้ายคำสั่งของข้าไปทำธุระ แต่กลับเห็นว่าเนิ่นช้าไปมากแล้วนางก็ยังไม่กลับมา จึงได้ติดตามกลิ่นอายของป้ายคำสั่งหามาจนถึงที่นี่ คิดไม่ถึงว่าข้าเพิ่งมาถึงก็เห็นพวกเขาบีบบังคับสาวใช้ของข้า เข้าไปภายในพื้นที่ต้องห้ามเสียแล้ว” เซี่ยจงพูดแก้ตัว
นี่คือข้อแก้ตัวที่อู๋เฉียวเฉี่ยวบอกเขาเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว เหตุผลก็เพื่อรับมือกับสถานการณ์พรรค์นี้นี่เอง
รองเจ้าตำหนักมองซือหม่าโยวเย่ว์และคนอื่นๆ หนึ่งในบรรดาพวกเขาคือเจ้านายของราชาวิหคอย่างนั้นหรือ
“พวกเจ้าจะว่าอย่างไรเล่า” เขามองพวกเขาพลางเอ่ยถาม
“พวกเขาจะต้องบอกข้อแก้ตัวกับเจ้าตำหนักเหลียนอย่างแน่นอน พวกเขาร่วมทางกันมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” เซี่ยจงกล่าว
บรรดาเจ้าตำหนักที่ตามมาเหล่านั้นมีบางคนเห็นด้วยกับเหลียนเจ๋อ มีบางคนที่เชื่อเซี่ยจง ทัศนคติที่มีต่อพวกซือหม่าโยวเย่ว์จึงย่อมแตกต่างกัน
“รองเจ้าตำหนัก ข้าขอถามสักหน่อยก่อนจะตอบคำถามของท่าน ถ้าหากเป็นดังเช่นที่เจ้า