พวกซือหม่าโยวเย่ว์ทั้งห้าคนออกไปจากเรือนพร้อมกับสาวใช้ผู้นั้น เดินตรงไปยังพื้นที่ต้องห้ามแห่งที่สาม
ถ้าหากก่อนหน้านี้มิได้ให้เหลียนเจ๋อพาพวกเขามาแล้วรอบหนึ่ง ต่อให้เดินมาถึงตรงหน้าพื้นที่ต้องห้ามแห่งที่สาม พวกเขาก็คงยังไม่รู้อยู่ดี
“เจ้าตำหนักของพวกเจ้าอาศัยอยู่ในสถานที่ห่างไกลถึงเพียงนี้เชียวหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นว่าพื้นที่ต้องห้ามแห่งที่สามอยู่ตรงหน้าแล้วจึงจงใจเอ่ยถามขึ้น
บนใบหน้าของสาวใช้ไม่มีความตื่นตระหนกแต่อย่างใด นางพูดว่า “ท่านเจ้าตำหนักของพวกเราชอบความเงียบสงบ ดังนั้นสถานที่พักจึงอยู่ค่อนข้างไกล นี่แหละเจ้าค่ะ อยู่ในหุบเขาข้างหน้านี่เอง”
“ภายในไม่มีสิ่งปลูกสร้างอะไรอยู่เลย ท่านเจ้าตำหนักของเจ้าอาศัยอยู่ในถ้ำอย่างนั้นหรือ” โอวหยางเฟยพูด
“ใช่แล้วเจ้าค่ะ” สาวใช้เอ่ยตอบ
“พวกเราคงมิได้เดินผิดทางหรอกกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์หยุดยืน ไม่เดินต่ออีก
“จะเป็นไปได้อย่างไรเล่าเจ้าคะ!” นัยน์ตาของสาวใช้ผู้นั้นมีแววตื่นตระหนกวาบผ่าน นางฝืนยิ้มค้างเอาไว้แล้วพูดว่า “ท่านเจ้าตำหนักอยู่ข้างหน้านี่เอง พวกเรารีบไปกันดีกว่าเจ้าค่ะ ไม่อย่างนั้นอีกประเดี๋ยวหากเวลายืดยาวออกไปแล้ว ท่านเจ้าตำหนักจะไม่พอใจเอาได้”
“ก็จริง เจ
