เรื่องที่เธอคิดไม่ถึงเลยจริงๆ
“รองเจ้าตำหนักตวาดใส่เซี่ยจงว่าไม่อนุญาตให้คนของตำหนักว่านชิงมาก่อเรื่อง ดังนั้นนี่น่าจะเป็นการกระทำของเซี่ยจงเพียงคนเดียว เจ้าจะมาโบ้ยใส่พวกเราเพราะเรื่องนี้ไม่ได้หรอกนะ” เหลียนเจ๋อแสร้งทำเป็นมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างเศร้าใจ
“ต่อให้รองเจ้าตำหนักผู้นั้นของพวกเจ้ายังนับว่ารู้ความ แต่รุ่นเยาว์อย่างพวกเจ้าก็ทำให้ชื่อเสียงของพวกเจ้าเสื่อมเสีย คนในของพวกเจ้ารู้ว่าพวกเจ้าเป็นเช่นไรแต่สิ่งที่ทุกคนเห็นก็คือสิ่งที่คนรุ่นเยาว์อย่างพวกเจ้าแสดงออกต่อภายนอก” ซือหม่าโยวหลินพูด
“จุดนี้ไม่ดีจริงๆ นั่นแหละ คนที่เติบโตในตำหนักว่านชิงตั้งแต่ยังเล็กเหล่านั้นมีอุปนิสัยเย่อหยิ่งจองหองอยู่ในสายเลือดจริงๆ แต่นั่นเป็นเพียงแค่ส่วนน้อยเท่านั้น คนรุ่นเยาว์ส่วนใหญ่ก็ยังเติบโตขึ้นมาได้ค่อนข้างดีทีเดียว” เหลียนเจ๋อกล่าว
ซือหม่าโยวเย่ว์ยักไหล่ ไม่แสดงความเห็นใด ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกตนแต่อย่างใด พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องวิพากษ์วิจารณ์อะไรกับเรื่องนี้
ส่วนผู้คนภายในโรงเตี๊ยมก็รู้สึกว่าโลกนี้ช่างมหัศจรรย์นัก เหลียนเจ๋อเป็นถึงเจ้าตำหนักแห่งหนึ่ง ใครบ้างที่จะไม่รู้จักตำหนักว่านชิง แต่เ
