มื่อดูจากบทสนทนาของพวกเขาเมื่อครู่ เหลียนเจ๋อก็คอยแก้ตัวให้กับตำหนักว่านชิงอยู่ตลอด เหมือนกับไม่อยากให้อีกฝ่ายรังเกียจสำนักวิชาของตนอย่างไรอย่างนั้น
สิ่งนี้ยิ่งทำให้ทุกคนอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนของซือหม่าโยเย่ว์มากขึ้น และยิ่งคิดรวมกับสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเธอ สัตว์อสูรเหนือเทพถึงสามตนเชียวนะ ต่อให้เป็นบุตรีแห่งความภาคภูมิใจอย่างพวกเซี่ยอิ๋งอิ๋งก็ยังไม่มีสิทธิ์ได้ครอบครอง ทั้งยังไม่มีความสามารถพอจะครอบครองอีกด้วย!
“พี่ใหญ่โฉว งานประมูลที่ท่านพูดถึงนั้นคงใหญ่โตมากเลยสินะ ถึงขนาดที่แม้แต่พวกท่านอาจารย์ของท่านยังต้องไป เช่นนั้นคนของดินแดนอื่นก็ต้องไปด้วยกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ว่ากันว่าไม่มีงานที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาหลายปีมากแล้ว สิ่งของประมูลก็มีระดับขั้นสูงส่งเป็นอย่างยิ่ง อย่างเช่นอาวุธวิญญาณ อย่างต่ำที่สุดต่างก็เป็นระดับเทพทั้งสิ้น นอกจากนี้ยังมีหลากหลายประเภทอีกด้วย ทั้งยังมีสิ่งของหายากอีกมากมาย” เหลียนเจ๋อเล่า “น่าจะมีคนไปจากทุกแคว้น ตำหนักว่านชิงเราก็ได้รับเทียบเชิญเช่นกัน ผู้ที่ไม่มีเทียบเชิญย่อมมิอาจไปได้”
“เหตุใดจึงไม่จัดงานประมูลนี้ที่แดนศูนย์กลาง แต่กลับจัดขึ้นที่เขตรอบนอกเล่
