กตการณ์หรือ” เมื่อผู้ดูแลผู้หนึ่งเห็นเหลียนเจ๋อจึงรีบวิ่งเข้ามา
ตำหนักว่านชิงส่งคนมาดูแลค่ายกลนำส่งนี้โดยตรง มิได้ขึ้นกับจวนเจ้าเมือง
“ไม่ใช่” เหลียนเจ๋อกล่าว “ข้าพาสหายมาหลายคน พวกเขาต้องการไปที่แดนชั้นกลาง”
“ท่านเจ้าตำหนักเหลียน เรื่องนี้คงช่วยไม่ได้หรอกขอรับ” ผู้ดูแลพูด “ค่ายกลนำส่งพังไปตั้งแต่ตอนเช้าของวันนี้แล้ว กำลังไปเรียกตัวปรมาจารย์ห่าวให้มาซ่อมแซมขอรับ”
“พังอย่างนั้นหรือ แล้วปรมาจารย์ห่าวว่าอย่างไรเล่า”
“ปรมาจารย์ห่าวบอกว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามวันจึงจะซ่อมเสร็จได้ขอรับ” ผู้ดูแลเอ่ยตอบ
เหลียนเจ๋อหมุนกายมาพูดกับพวกซือหม่าโยวเย่ว์ว่า “ปรมาจารย์ห่าวเป็นปรมาจารย์ค่ายกล เขาบอกว่าสามวัน ก็คงต้องเป็นไปตามนั้นแล้ว ในเมื่อพวกเจ้าคืนห้องไปเรียบร้อยแล้ว มิสู้ไปพักที่ตำหนักว่านชิงสักสองวันสิ”
เสี่ยวเมิ่งดึงมือซือหม่าโยวเย่ว์แล้วบีบเบาๆ ซือหม่าโยวเย่ว์ก้มหน้าลงมองนางปราดหนึ่งพลางพยักหน้าเอ่ยว่า “ก็ได้ เช่นนั้นคงต้องรบกวนเจ้าตำหนักเหลียนแล้ว”
“โยวเย่ว์ เจ้าก็เป็นปรมาจารย์ค่ายกลนี่ ไม่อยากไปดูปัญหาของค่ายกลนำส่งนั่นสักหน่อยหรือ” โฉวเซี่ยวเทียนถาม
