“ขวับ…”
เสือดาวเหล็กเพิ่งจะสลายตัวไป หอกยาวอันหนึ่งก็ฟาดเข้าใส่เธอ เธอจึงรีบตวัดแส้เข้าไปจนมันลอยกระเด็น
แต่หอกยาวนั้นลอยอยู่กลางอากาศรอบหนึ่งแล้วแทงเข้าใส่ซือหม่าโยวเย่ว์ ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน หอกยาวก็หาตัวเธอจนพบทั้งสิ้น ราวกับมีดวงตาอย่างไรอย่างนั้น
นี่ก็คืออาวุธของชายหนุ่มชุดขาวผู้นั้นเช่นกัน เป็นอาวุธเทพระดับล่างชิ้นหนึ่ง เพราะถูกเขาหลอมแปร ดังนั้นจึงได้รับการควบคุมจากความคิดของเขาโดยสมบูรณ์ เขาไม่จำเป็นต้องควบคุม มันก็โจมตีคนด้วยตัวเองได้
“ไป” ซือหม่าโยวเย่ว์ขว้างหลิงหลงออกไป หลิงหลงปะทะกับหอกยาวกลางอากาศในทันที
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้หลอมแปรหลิงหลง แต่มันมีวิญญาณอาวุธอยู่ เพียงแค่ยอมรับเป็นเจ้านาย จิตใจก็เชื่อมถึงกันได้ ต่อให้ไม่มีการควบคุมของเธอ มันก็โจมตีได้ดังใจ มีความคล่องแคล่วมากกว่า จึงมีพลังโจมตีอันแข็งแกร่งยิ่งกว่าตอนอยู่ในมือเธอเสียอีก
ซือหม่าโยวเย่ว์มองบุรุษชุดดำผู้นั้น เขามิได้พูดอะไรมากนักมาโดยตลอด ทำให้คนรู้สึกอึมครึมอย่างยิ่ง คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีอาวุธเทพชั้นล่างอยู่กับตัว ดูเหมือนว่าตำแหน่งของเขาในตำหนักว่านชิงจะไม่ต่ำเลย
สองมือเธอร่ายมนตร์ กริชอันหนึ่งปรากฏขึ้น
