ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่รู้เลยว่าภาพวาดอันเกิดจากรอยน้ำที่ตนวาดเอาไว้โดยไม่ตั้งใจนั้นก่อให้เกิดความโกลาหลเพียงใด นั่นเป็นเพียงแค่สิ่งที่เธอวาดออกมาตอนที่นึกถึงเรื่องราวในชาติก ก่อนขึ้นมาเท่านั้นเอง
ขณะนี้ทั้งสี่คนออกมาจากหอสุรา ไปยังหอเซวียนหยวนแล้ว
หลังจากพวกเขาเข้าไปแล้วก็มีพนักงานเข้ามาบริการในทันที พาพวกเขาขึ้นชั้นบนลงชั้นล่างอยู่รอบหนึ่ง สุดท้ายก็เลือกมาเพียงแค่วัสดุสำหรับสร้างค่ายกลชนิดใช้ครั้งเดียวจำนวนหนึ่ง ส่ วนโอวหยางและเป่ยกงเลือกเครื่องยาสำหรับหลอมยาวิเศษสองชนิด
“ทั้งหมดหนึ่งพันมณีผลึกขั้นกลางขอรับ” หลังจากพนักงานร้านคำนวณเสร็จแล้วจึงเอ่ยขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์เจ็บเข้าเนื้อ ที่ใช้ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นศิลากลที่ตระกูลซือหม่าตระเตรียมทั้งสิ้น ไม่เคยจ่ายเองมาก่อนเลย ตอนนี้ถึงค่อยรู้สึกว่าของสิ่งนี้ช่างแพงเหลือเกิน
“ขอถามหน่อยว่าบัตรแก้วผลึกที่ได้มาจากโลกเบื้องล่างสามารถใช้ที่นี่ได้หรือไม่”
พนักงานร้านตะลึงงันไปแล้วพูดว่า “เช่นนั้นก็ต้องดูว่าเป็นบัตรอะไรแล้วล่ะ ท่านให้ข้าดูบัตรของท่านหน่อยได้หรือไม่ขอรับ”
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบบัตรสีฟ้าใบนั้นออกมา พนักงานร้านรับมาดูแล้วเอ่ยว่า “บัตรสีฟ้าเป็นบัตร
