วก็ถูกเชียนอินโจมตีจนร่วงลงกระแทกพื้นเช่นกัน
“พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ สุนัขจิ้งจอกนั่นยังร้ายกาจยิ่งกว่าเสือตนนั้นเสียอีก!”
“พวกมันเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพขั้นสองกันหมดเลยมิใช่หรือ แล้วพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน” บางคนไม่เข้าใจ
“สายโลหิตของสุนัขจิ้งจอกตนนั้นจะต้องสูงส่งกว่าเสือตนนั้นเป็นแน่ มีสายโลหิตกดดันอยู่ ดังนั้นจึงมิอาจสู้สุนัขจิ้งจอกได้” มีคนอธิบาย
“สายโลหิตสูงส่งกว่าเสืออีกหรือ”
“คนผู้นี้มีตัวตนเช่นไรกัน ถึงได้มีสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาที่มีสายโลหิตเช่นนี้ได้!”
“คงจะมิใช่ศิษย์ของสำนักวิชาใหญ่อะไรจริงๆ หรอกกระมัง”
“สำนักวิชาใหญ่แค่ไหน จะใหญ่กว่าตำหนักว่านชิงได้อีกหรือ”
“อาจจะมาจากแคว้นอื่นก็เป็นได้”
“เป็นไปได้อยู่นะ!”
“……”
เซี่ยอิ๋งอิ๋งเห็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ จึงรีบวิ่งเข้าไปตรวจสอบอาการบาดเจ็บของมันด้วยหัวใจอันหวาดหวั่น
“นี่มันเรื่องอันใดกัน” คนกลุ่มหนึ่งเดินมาจากมุมถนน เมื่อผู้ที่นำทางมาเห็นศิษย์ตำหนักว่านชิงโขยงหนึ่งแล้วจึงขมวดคิ้วมองคนเหล่านี้
“ศิษย์พี่หวง!” เซี่ยอิ๋งอิ๋งลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าพวกซือหม่าโยวเย่ว์ พลางเอ่ยว่า “พวกเขารังแกตำหน
