ว
หลังจากเจ้าเมืองได้รับข่าวแล้วจึงรีบมาที่นี่ แต่ได้เห็นเพียงแค่รัศมีค่ายกลที่กะพริบอยู่หลังจากพวกซือหม่าโยวเย่ว์จากไปแล้ว
“ท่านเหลียน ท่านมาส่งคนด้วยตนเอง นั่นคือใครกันหรือ” เจ้าเมืองถามอย่างใคร่รู้
“คนที่ช่วยตระกูลเหลียนของข้าให้ผ่านพ้นอันตรายในคราวนี้ไปได้น่ะสิ เป็นบุคคลที่ต่อจากนี้จะทำให้ทั้งดินแดนโบราณต้องสั่นสะเทือน!” เหลียนเจวี๋ยกล่าวชมพลางเดินออกไปข้านอก
“ต้องร้ายกาจถึงเพียงนั้นเลยหรือไม่! นี่ ท่านเหลียน ท่านเล่าให้ข้าฟัง…” เจ้าเมืองไท่พูดพลางไล่ตามออกไป
ตอนที่พวกโยวเย่ว์ไปถึงเมืองว่านชิง พวกเหลียนเจ๋อก็กลับไปยังตำหนักว่านชิงแล้ว พวกเขาจึงได้แต่หาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งเข้าพัก
พวกเป่ยกงถังอาศัยจังหวะที่ซือหม่าโยวเย่ว์พักผ่อนออกไปสืบหาข่าวคราวข้างนอก ตอนที่กลับมาก็บอกเธอว่าตำหนักว่านชิงมีการคุ้มกันแน่นหนา การไปพบเหลียนเจ๋อนั้นต้องยุ่งยากเป็นอย่ างยิ่ง
แต่ผู้ดูแลค่ายกลนำส่งนั้นไม่ได้เข้มงวดมากนัก เพียงแค่มอบเงินให้และต่อแถวก็ไปได้แล้ว
พวกเป่ยกงถังไปจ่ายหนึ่งร้อยมณีผลึกขั้นกลางแล้วรับป้ายหมายเลขมาอันหนึ่ง วันที่ที่ระบุบนนั้นคืออีกยี่สิบวันให้หลัง
ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงต้องอยู่ที่นี่ยี่สิ
