ร่รู้ในเรื่องนี้แต่อย่างใด
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เสี่ยวเอ้อร์คนหนึ่งพูดอยู่ข้างนอกว่ามาส่งอาหาร หลังจากได้เสียงตอบรับแล้วจึงเข้ามาพลางเอ่ยว่า “แขกทุกท่าน ยกอาหารมาให้พวกท่านแล้วขอรับ”
คนด้านหลังห้าหกคนยกถาดเข้ามาคนละใบ หลังจากจัดวางอาหารลงบนโต๊ะแล้วจึงถอยออกไปตามๆ กัน
“นายท่าน อาหารของพวกท่านจัดวางเรียบร้อยแล้ว เชิญรับประทานเลยขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์พูดจบแล้วออกไปก่อนจะปิดประตู
คนสี่คน อาหารเจ็ดจาน ในอดีตดูเหมือนจะไม่มากนัก แต่ในหอสุราที่ราคาสูงเสียดฟ้าเช่นนี้ก็มากเกินไปอย่างเห็นได้ชัด
เป่ยกงถังลองชิมดูแล้วพูดว่า “รสชาติไม่เลวเลย ก็คุ้มค่ากับราคาเช่นนี้แล้วล่ะ”
“วิธีการปรุงอาหารนี้ค่อนข้างพิเศษ ก่อนหน้านี้ไม่เคยกินของพรรค์นี้มาก่อนเลย” โอวหยางเฟยพูด
“จริงด้วย” ซือหม่าโยวหลินเห็นด้วยเช่นกัน
“โยวเย่ว์ เหตุใดเจ้าจึงไม่กินเล่า” เป่ยกงถังเห็นซือหม่าโยวเย่ว์นิ่งมองจานอาหาร จึงเอ่ยถามขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ไม่มีอะไรหรอก ในเมื่ออร่อย เช่นนั้นก็กินให้มากหน่อยแล้วกัน ในยามปกติไม่ค่อยได้กินของพวกนี้เลย”
พอพูดจบเธอก็ก้มหน้าลงแล้วคีบปีกไก่ทิพย์อันหนึ่งมาเริ่มต้นกัดกิน
รสชาติที่คุ้
