แรก มองเพียงปราดเดียวก็รู้แล้วขอรับว่าเป็นผู้มาใหม่ใ ในเมืองว่านชิง” เสี่ยวเอ้อร์กล่าว “น้ำชาของพวกท่านจัดวางเรียบร้อยแล้ว ขอเชิญทุกท่านค่อยๆ ดื่ม อีกประเดี๋ยวกับข้าวก็จะมา ถ้าหากไม่มีคำสั่งอันใดข้าก็ขอตัวก่อนนะขอรับ ถ้าหากพ พวกท่านต้องการสิ่งใด แค่ดึงกระดิ่งนี้ก็พอขอรับ”
เขาชี้ไปยังกระดิ่งที่อยู่หลังประตู จากนั้นจึงถอยออกไป
โยวเย่ว์มองคนที่เข้าๆ ออกๆ หอเซวียนหยวนต่อไป พลางเอ่ยว่า “มิน่าเล่าหอเซวียนหยวนที่โลกเบื้องล่างถึงได้ล้ำเลิศยิ่งกว่าราชวงศ์เสียอีก ที่แท้ก็มีเบื้องหลังเช่นนี้นี่เอง”
“ยังไม่รู้เลยว่าหอเซวียนหยวนที่โลกเบื้องบนและโลกเบื้องล่างมีความแตกต่างกันเช่นไร ถึงอย่างไรพวกเราก็ไม่มีอะไรทำกันอยู่แล้ว มิสู้กินเสร็จแล้วไปดูกันสักหน่อยดีกว่า” เป่ยกงถัง งพูด
“ได้เลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
“ไม่รู้ว่าบัตรใบนั้นของเจ้าจะใช้ที่โลกเบื้องบนได้หรือไม่” โอวหยางเฟยใคร่รู้ในเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง
“น่าจะใช้ไม่ได้กระมัง คนของโลกเบื้องล่างกับโลกเบื้องบนแตกต่างกันมากเกินไป มาตรฐานก็น่าจะแตกต่างกันด้วย” เป่ยกงถังเอ่ยคาดการณ์
“จะใช้ได้หรือไม่ แค่ไปก็รู้แล้วมิใช่หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้ใค
