ม่กลับไปแล้วหรือ” เป่ยกงถังถามอย่างตกใจ
“ไม่กลับไปแล้วล่ะ” เจ้าวิหคน้อยพูด “ข้าให้เผิงเฟิงกับผู้อาวุโสตระกูลอีกสองท่านจัดการธุระเหล่านั้น ข้าก็ไม่ได้ชอบมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว บุกฝ่าใต้หล้ากับเจ้านายดีกว่ามากนัก”
“แล้วพวกเขาเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์มองพวกเผิงจิ่วเอ๋อร์ที่ติดตามมาด้วยพลางเอ่ยถามขึ้น
“ท่านแม่กับผู้อาวุโสตระกูลบอกว่าข้ามีสถานะอันทรงเกียรติ ในเมื่อข้าอยากจะจากไป ถึงอย่างไรก็ต้องส่งคนมาคุ้มครองข้าด้วย ท่านแม่ก็เลยพาคนมาน่ะ” เจ้าวิหคน้อยพูดอย่างจนใจ “ข้า าคิดว่าถึงอย่างไรแค่โยนพวกเขาเข้าไปไว้ในเจดีย์วิญญาณก็ไม่เป็นปัญหาแล้ว จึงได้ยอมตามนั้น เจ้านายจงวางใจเถิด พวกเขาทำพันธสัญญาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า ย่อมไม่มีทางแพร่ข่าว เรื่องเจดีย์วิญญาณออกไปอย่างแน่นอน”
ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าใจดีว่าสถานะเช่นเจ้าวิหคน้อย จะต้องตกเป็นเป้าของเผ่าพันธุ์อื่นอย่างแน่นอน เมื่อออกมาจากตระกูลจึงจำเป็นต้องมีคนคอยคุ้มครอง และพลังยุทธ์ของเธอในตอนนี้ก็ ต่ำต้อยนัก มีคนคอยคุ้มครองเขาก็ดีเหมือนกัน
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็พาพวกเขาเข้าไปในเจดีย์วิญญาณเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางพาทุกคนเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ
เผิงจิ่วเอ๋อ
