งมีเป้าหมายเดียวกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ พูด “ประมุขตระกูลเหลียน ท่านว่าเรื่องร่วมมือกันนั้นพอจะเป็นไปได้หรือไม่”
“ข่าวตระกูลเฟ่ยที่พวกเราได้รับมาเมื่อครู่เหล่านั้นแสดงให้เห็นว่าหลายปีมานี้พวกเราเข้าใจเรื่องการขยายอำนาจของพวกเขาไม่มากพอ แล้วตอนนี้พวกเขายังอยู่กับเผ่าพันธุ์เหยี่ยวนกเขาอ อีก จึงปวดเศียรเวียนเกล้าอยู่บ้างจริงๆ” ผู้อาวุโสตระกูลคนหนึ่งพูด
“ถูกต้อง ถ้าหากพวกเขาคิดจะจัดการพวกเรา พวกเราก็คงต่อกรได้อย่างยากลำบากพอสมควรเลยทีเดียว” ผู้อาวุโสตระกูลอีกท่านหนึ่งพูด “ถ้าหากร่วมมือกับเผ่าพันธุ์วิหคสี่ปีกได้ แรงกดดันของ งพวกเราก็คงลดลงหน่อย”
“แต่มนุษย์คนเดียวอย่างท่านตัดสินใจเรื่องใหญ่โตอย่างการร่วมมือระหว่างสองเผ่าพันธุ์ได้เองจริงๆ หรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ข้ามิอาจทำการตัดสินใจที่สำคัญกว่า หรือยาวนานกว่านี้ได้ แต่ข้าร่วมมือกับพวกท่านในระยะเวลาสั้นๆ ได้”
“ร่วมมือในระยะสั้นหรือ”
“ถูกต้อง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ที่นอกเมืองมีกองทัพวิหคสี่ปีกอยู่ เรื่องอื่นข้าคงไม่กล้ารับรอง แต่ตอนนี้บรรดาผู้ที่อยู่นอกเมืองนั่นล้วนฟังคำสั่งของข้าทั้งสิ้น พวกเราช่วยเหลื อพวกท่านให้ผ่านเรื่องในคราวนี้ไปได้แน่
