เจ้าไม่ได้ พวกเขาคออ่อนเกินไป หรือเจ้าดื่มเก่งเกินไปกันแน่เล่า” โฉวเซี่ยวเทียนพูดยิ้มๆ
“ทั้งคู่นั่นแหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย “แต่ถ้าหากดื่มกับเจ้าของโรงเตี๊ยมอย่างท่าน เช่นนั้นก็ไม่แน่แล้ว”
“เช่นนั้นพวกเราจะดื่มกันเมื่อไหร่ดีเล่า”
“ช่างมันเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์ถูหว่างคิ้ว ตอนนี้เธอยังเมาค้างอยู่เลย “ใช่แล้ว เหลียนหง เรื่องของเจ้าเป็นเช่นไรบ้างเล่า”
เหลียนหงลุกขึ้นยืนแล้วคารวะซือหม่าโยวเย่ว์พลางเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ขอบคุณท่านมากที่ให้ผู้อาวุโสตระกูลขาวช่วยพูดให้ข้า ไม่อย่างนั้นเกรงว่าเรื่องราวคงจะไม่ได้ดีเช่นในตอนนี้หรอก”
“หืม?”
“มีคนในตระกูลบางคนที่ไม่อยากให้เหลียนหงกลับเข้าตระกูลน่ะสิ” โฉวเซี่ยวเทียนพูด “คนพวกนั้นคงจะเป็นพวกที่มีความสัมพันธ์ไม่ดีกับบิดาเขาก่อนหน้านี้ บอกว่าบิดาเขาถูกขับออกจากตระกูลไปแล้ว เด็กคนนี้จึงไม่ใช่คนของตระกูลอะไรก็ไม่รู้ หลังจากนั้นผู้อาวุโสตระกูลขาวก็เข้ามา แล้วบอกว่าให้เหลียนหงกลับเข้าตระกูล เข้าสู่สาแหรกตระกูล คนเหล่านั้นจึงมิอาจพูดอะไรได้อีก”
“แล้วเหลียนเทียนเล่า”
“เมื่อวานไม่ได้บอกว่าจะจัดการอย่างไร” โฉวเซี่ยวเทียนพูด “เหลียนเทียนผู้น
