ลเฟ่ยอย่างมีเงื่อนงำ น่าจะไปหารือเรื่องบางอย่างแน่”
“ราชาเหยี่ยวนกเขาและตระกูลเฟ่ยอยู่ด้วยกันย่อมไม่ใช่เรื่องดีอะไรแน่ ไม่แน่อาจจะไปหารือกันว่าจะล้างผลาญพวกเราอย่างไรดีก็เป็นได้นะ!” โฉวเซี่ยวเทียนพูดอยู่ข้างๆ “ราชาเหยี่ยว นกเขาไม่ต้องการให้เจ้าวิหคน้อยมีชีวิตอยู่ ส่วนตระกูลเฟ่ยก็ไม่อยากให้เหลียนหงมีชีวิตรอด จิ้งกับจอกจึงได้มาเชื่อมโยงเข้าด้วยกันอย่างไรเล่า”
“กลัวแต่ว่าจะไม่ง่ายดายเช่นนั้นน่ะสิ” ซือหม่าโยวหลินพูด
“เจ้ามองออกได้อย่างไรกัน” โฉวเซี่ยวเทียนรู้ว่าปกติซือหม่าโยวหลินเงียบขรึมพูดน้อย แต่ก็พูดอย่างได้ใจความในประโยคเดียว
“ราชาเหยี่ยวนกเขาคิดอาศัยตระกูลเฟ่ยมาปลิดชีพเจ้าวิหคน้อย นี่คือข้อสันนิษฐานเบื้องต้น แต่ถ้าหากบอกว่าตระกูลเฟ่ยคิดอาศัยเหยี่ยวนกเขามาจัดการพวกเรานั้นก็ออกจะเป็นการทำเรื่อง งเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่อยู่บ้าง” ซือหม่าโยวหลินพูดวิเคราะห์ “ตระกูลเฟ่ยเป็นถึงสุดยอดตระกูลใหญ่แห่งแคว้นหนึ่ง คิดอยากสังหารพวกเจ้านั้นมิใช่เรื่องที่ลำบากยากเย็นแต่อย่างใดเลย เมื่อเทียบกับการสังหารเจ้าวิหคน้อยแล้ว เงื่อนไขนี้มิได้เท่าเทียมกัน ตระกูลเฟ่ยไม่มีทางทำเรื่องที่กินแรงแล้วไม่ได้ประโยชน์เช่นนั้นหรอก”
“ก็
