ี่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล “ข้าต้องไม่เป็นไรแน่”
“อืม” เผิงจิ่วเอ๋อร์ลูบไล้ตัวเจ้าวิหคน้อยอย่างยากจะตัดใจ เตรียมตัวจะจากไป เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ยังอยู่จึงเอ่ยว่า “ข้าพาเจ้าไปจากที่นี่แล้วกัน”
“ข้าจะอยู่ที่นี่กับเจ้าวิหคน้อย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเรามีสายสัมพันธ์แห่งพันธสัญญาอยู่ ต้านทานกัลป์สายฟ้าด้วยกันได้”
เผิงจิ่วเอ๋อร์ตะลึงไป ขณะนั้นไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ในใจ เอ่ยเพียงว่า “ขอบคุณเจ้ามาก”
พอพูดจบนางจึงแปลงกายเป็นร่างเดิมแล้วสยายปีกบินจากไป
รอให้ทุกคนออกไปไกลจากที่นี่แล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงพูดว่า “พวกเราเริ่มกันดีกว่า เจ้าไก่ฟ้าเจ้าออกมาสอนเจ้าวิหคน้อยทีว่าจะกระตุ้นกัลป์สายฟ้าได้อย่างไร”
เจ้าไก่ฟ้าปรากฏตัว ทำให้โฉวเซี่ยวเทียนที่อยู่ไกลออกไปตกตะลึงอีกครั้ง เหตุใดเจ้าคนผู้นี้จึงยังมีสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาอยู่อีกเล่า นอกจากพวกที่เห็นอยู่ตอนนี้แล้ว เขาคงไม่มีอ อีกแล้วกระมัง
เจ้าไก่ฟ้าสอนเจ้าวิหคน้อยว่าจะเหนี่ยวนำกลิ่นอายภายในร่างกายได้อย่างไร เจ้าวิหคน้อยลองทำตามที่เจ้าไก่ฟ้าบอก ก็พบว่าบนท้องฟ้ามีเมฆครึ้มจำนวนหนึ่งลอยมาอย่างช้าๆ จากนั้นความเร็ว วของมันก็เพิ่มขึ้น เมฆครึ้มบนท้องฟ้าก็ก่อตัวด้วยความเร็วที่เ
