ปลวกกันหมด
ก็เหมือนกับที่เพลิงชาดพูดเอาไว้ว่าตอนนี้พวกมันไม่มีคุณสมบัติพอที่จะลงมือกับซือหม่าโยวเย่ว์ สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเขาสูงส่งเกินพวกมันมากนักหลังจากที่เพลิงชาดวนรอบท้องฟ ฟ้ารอบหนึ่งแล้วก็บินตรงมาหาซือหม่าโยวเย่ว์ ตอนที่ร่อนลงมาข้างกายเธอก็กลับกลายเป็นชายหนุ่มรูปโฉมหล่อเหลาล้ำเลิศอีกครั้ง
“พวกเราไม่ทราบว่านี่คือเจ้านายของท่าน ทำให้ท่านขุ่นเคืองยิ่งนัก ขอองค์ราชาโปรดให้อภัยด้วย” เผิงเฟิงหมอบอยู่บนพื้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เพลิงชาดมองเผิงเฟิงพลางรวบรวมเปลวเพลิงกองหนึ่งเอาไว้บนฝ่ามือ เมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของเปลวเพลิงนั้น นัยน์ตาของพวกเผิงเฟิงก็เผยแววหวาดหวั่นสุดขีดออกมา
“เจ้านาย…” เจ้าวิหคน้อยมองซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยแววตาอ้อนวอน
ซือหม่าโยวเย่ว์ตบหัวเจ้าวิหคน้อยเบาๆ พลางเอ่ยว่า “เพลิงชาด เห็นแก่ที่พวกมันเป็นสมาชิกเผ่าพันธุ์ของเจ้าวิหคน้อยแล้วปล่อยไปเถิดนะ ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ได้รับบาดเจ็บมากมายอะไร เจ้าวิหคน้อยจะเจ็บปวดใจเปล่าๆ”
พวกเผิงเฟิงคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะออกหน้าพูดแทนพวกมัน ทั้งที่เมื่อครู่พวกมันจะสังหารเขาอยู่แล้ว
เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นแววรักใคร่เอ็นดูในสายตา
