ที่ซอหม่าโยเย่ว์มองเจ้าวิหคน้อย พวกมันถึงได้เข้าใจว่าเขาเพียงแค่เห็นแก่เจ้าวิหคน้อย เพียงแค่ไม่อยากให้เจ้าวิหคน้อยเจ็บปวดใจ จเท่านั้น
พูดเช่นนี้ ที่เขาบอกว่าตามใจเจ้าวิหคน้อยเมื่อครู่ล้วนเป็นความจริง
เผิงจิ่วเอ๋อร์มองซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยความรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง เขายังรู้จักตามใจเจ้าวิหคน้อย อยากจะมอบสิ่งที่มันต้องการให้จริงๆ แล้วเหตุใดผู้ที่เป็นมารดาอย่างตนยังดีสู้มน นุษย์คนหนึ่งมิได้เลยเล่า
นอกจากนี้เจ้าวิหคน้อยยังดูพึ่งพาซือหม่าโยวเย่ว์มากกว่าด้วย พวกเขายังดูเหมือนคนในครอบครัวเดียวกันมากกว่าเสียอีก
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นสายตาของเผิงจิ่วเอ๋อร์แล้วจึงตบหัวเจ้าวิหคน้อยเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ไปประคองท่านแม่เจ้าขึ้นมาสิ”
เจ้าวิหคน้อยพยักหน้า มันกระพือปีกเข้าไปที่ข้างกายเผิงจิ่วเอ๋อร์แล้วพูดว่า “ท่านแม่ ข้าไม่อยากแยกจากเจ้านายจริงๆ พวกท่านอย่าบีบบังคับข้าอีกเลย ท่านแม่ ท่านลุกขึ้นเถิด”
เผิงจิ่วเอ๋อร์ยึดปีกเจ้าวิหคน้อยเอาไว้แล้วลุกขึ้นมา สัมผัสแรงกดดันของเพลิงชาดไม่ได้แล้ว
นางลูบใบหน้าเจ้าวิหคน้อยพลางเอ่ยว่า “แม่ไม่บังคับเจ้าแล้ว เจ้าอยากทำเช่นไรก็จงทำเช่นนั้น ขอเพียงแค่เจ้าสุขใจก็พอแล้ว”
เผ่าพันธุ์วิหคสี่ปีกเ
