ราชาเหยี่ยวนกเขาจ้องมองเฟ่ยซือ สายตานั้นคมกริบราวกับใบมีดอันแหลมคมที่อยากจะชำแหละเขาออกดูว่ากำลังพูดโกหกอยู่หรือไม่
“ราชาวิหคปรากฏตัวหรือ เจ้ารู้ได้อย่างไรกัน”
“เห็นกับตาตนเองน่ะสิ” เฟ่ยซือเอ่ยตอบ “ปักษาเทพไม่เคยปรากฏตัวมาเป็นล้านปีแล้ว ถ้าหากวิหคสี่ปีกกระตุ้นสายโลหิตพญาวิหค จะต้องมีสักวันที่วิวัฒน์เป็นพญาวิหค กลายเป็นราชาวิหค น นกทั้งหลายต้องสวามิภักดิ์ ข้าพูดได้ถูกต้องหรือไม่”
“แต่ถึงแม้ว่าสายพันธุ์วิหคสี่ปีกจะมีสายโลหิตพญาวิหคมาโดยตลอด แต่หลายปีมานี้ก็มีเพียงไม่กี่ตนเท่านั้นที่มีพลังสายโลหิตปรากฏขึ้นในกาย ทว่าแต่ไหนแต่ไรกลับไม่เคยมีแม้แต่ตัวเดีย ยวที่กระตุ้นได้สำเร็จมาก่อนเลย ถึงขนาดที่หมื่นปีมานี้สายโลหิตพญาวิหคภายในกายของพวกมันเบาบางลงเรื่อยๆ วิหคที่มีสายโลหิตพญาวิหคปรากฏอยู่นั้นมีน้อยยิ่งกว่าน้อย และไม่เคยมีพ พญาวิหคปรากฏตัวขึ้นมาหลายแสนปีแล้วด้วย” ราชาเหยี่ยวนกเขาพูด “เจ้าอาศัยสิ่งใดมาบอกว่าราชาวิหคปรากฏตัวขึ้นกัน”
“เห็นกับตาตนเองน่ะสิ” เฟ่ยซือพูด
“เป็นไปไม่ได้หรอก!” วิหคตัวหนึ่งบินเข้ามาแล้วร่อนลงบนยอดเขา ก่อนจะพูดอย่างหนักแน่นมั่นคงว่า “พวกเราให้ความสนใจกับวิหคสี่ปีกมาตลอดหลายปีนี้ เรื่
