ซือหม่าโยวเย่ว์มองสำรวจโดยละเอียดรอบหนึ่ง หลังจากที่คนเหล่านั้นผ่านการตรวจสอบจากตระกูลเฟ่ยเรียบร้อยแล้วจึงจะใช้งานค่ายกลนำส่งได้ และเมื่อใดที่มีคนเจตนาเข้าใกล้ค่ายกลนำส่ง ก็จะถูกจับตัวมาซักถามเป็นพิเศษ
ดูจากสถานการณ์เช่นนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะเข้าใกล้ค่ายกลนำส่งเพื่อให้ได้พิกัดห้วงมิติมา พวกโฉวเซี่ยวเทียนก็ไม่อาจใช้งานค่ายกลนำส่งได้แล้ว
“นี่ เจ้าต้องการใช้งานค่ายกลนำส่งใช่หรือไม่” ยามที่อยู่หน้าประตูเห็นซือหม่าโยวเย่ว์จึงเอ่ยถามขึ้น
“ไม่ละ ข้าผ่านมาเพื่อตามหาคนน่ะ ข้าไม่เห็นเขา เกรงว่าคงไม่ได้มาที่นี่ ข้าจะไปตามหาที่อื่นต่อ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดจบแล้วหมุนตัวจากไป
เธอออกจากจวนเจ้าเมืองแล้วเดินเล่นรอบเมืองรอบหนึ่ง เพื่อสืบเสาะสถานการณ์อื่นๆ ด้วย หลังจากนั้นจึงค่อยออกจากเมืองเหินทะยานไปยังทิศทางตอนที่เข้ามา
“ไม่ถูกสิ” หลังจากเข้ามาในภูเขา เธอก็ให้เจ้าวิหคน้อยร่อนลงจอด แล้วมองไปทั่วทุกทิศทางอย่างระแวดระวัง
“เจ้านาย คล้ายว่าข้าจะได้กลิ่นที่คุ้นเคยนะ” เจ้าวิหคน้อยพูด
“กลิ่นที่คุ้นเคยหรือ หลบเร็วเข้า!” ซือหม่าโยวเย่ว์ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ตะโกนขึ้นเสียก่อน
เจ้าวิหคน้อยกับเธอมีจิตใจเชื่อมโยงถึงกัน
