่าตระกูลเฟ่ยจะเป็นตระกูลใหญ่แห่งแคว้นหนึ่ง สำหรับเผ่าพันธุ์เหยี่ยวนกเขาแล้วก็มิอาจนับเ เป็นอะไรได้เลย”
“รอให้ข่าวถูกส่งกลับมาก่อน องค์ราชาก็จะรู้แล้วว่าสิ่งที่ข้าพูดเป็นความจริงหรือไม่” เฟ่ยซือพูดจบก็ไม่พูดอะไรอีก ทุกคนพักผ่อนกันอยู่ที่นั่น รอข่าวส่งกลับมาจากข้างนอก
ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง เมื่อถึงยามราตรีข่าวก็ถูกส่งกลับมาว่าเผ่าพันธุ์วิหคสี่ปีกมีความเคลื่อนไหวอย่างยิ่งใหญ่ ผู้อาวุโสเผ่าพันธุ์ที่ปลีกวิเวกอยู่ก็ทยอยกันออกจากการปลีกวิเวก นอ อกจากนี้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดพวกเขาที่เดิมทีมีความสุขเหลือล้นจึงโมโหเกรี้ยวกราดขึ้นมาอย่างฉับพลันแล้วไปจากอาณาเขตด้วยไอสังหารลุกโชน ต้องรู้เอาไว้ว่าผู้อาวุโสเผ่าเหล่านี้มีบางคน นที่ไม่ได้ออกไปจากอาณาเขตมาหลายร้อยปีแล้ว แต่กลับออกไปในตอนนี้ แสดงว่าจะต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ราชาเหยี่ยวนกเขาได้ฟังข่าวที่ส่งกลับมาแล้วกลิ่นอายก็ปั่นป่วนขึ้นมาในทันใด ก่อให้เกิดความแปรปรวนของกระแสพลังในบริเวณรอบๆ บริเวณรอบกายมีพายุอันแรงกล้าก่อตัวขึ้นมาอย่างฉับพลั น แทบจะพัดพาพวกเฟ่ยซือลอยกระเด็นไป
“องค์ราชา สิ่งที่เร่งด่วนที่สุดไม่ใช่การโมโหหากแต่เป็นการอาศัยจังหวะที่มันยังวิวัฒน์
