ในขณะนี้คนที่ลงพนันเหล่านั้นต่างพากันโอดครวญ พวกเขาไม่มีใครทายถูกเลยแม้แต่คนเดียว เงินที่ลงพนันจึงสูญไปทั้งหมด
ทว่าพวกเขาต่างคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นี้จะเป็นถึงปรมาจารย์ ถ้าหากรู้ก่อนก็คงไม่พนันเช่นนี้แล้ว
ความจริงแล้วทางเลือกแรกที่บอกว่าปลอดภัยไร้เรื่องราวก็นับว่าทายถูกอยู่เล็กน้อย แต่ก็ยังแตกต่างจากการไปเป็นแขกของสำนักพยัคฆ์สวรรค์อยู่พอสมควรเลยทีเดียว
จากนั้นผู้จัดการโฉวจึงแย้มยิ้ม กิจการนี้ทำได้ดี กินเรียบ! แต่เมื่อเห็นคนตระกูลซือหม่าที่มาแบ่งเงิน เขาก็เจ็บปวดขึ้นมาอีกแล้ว
ถ้าหากรู้ก่อนก็คงไม่รับปากว่าจะให้ส่วนแบ่งมากถึงขนาดนี้หรอก!
โจวไห่โม่เชิญพวกซือหม่าโยวเย่ว์ไปยังสำนักพยัคฆ์สวรรค์ คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ถึงได้รู้ว่าความจริงแล้วเธอเป็นปรมาจารย์ค่ายกลผู้หนึ่ง มิน่าเล่าท่านเจ้าสำนักถึงได้ไปขอขมาด้วยตัวเอง
พอเข้ามาในประตูใหญ่สำนักพยัคฆ์สวรรค์ โจวไห่โม่ก็พูดกับบรรดาเจ้าสำนักย่อยเหล่านั้นว่า “พวกเจ้าไปจัดการธุระของตัวเองเถิด”
“ขอรับ ท่านเจ้าสำนัก”
เจ้าสำนักย่อยเหล่านั้นต่างคนต่างแยกย้ายกันไป เหลืออยู่เพียงแค่โจวไห่โม่และโจวไห่หมิน
“เจ้าก็ไปด้วยสิ กลับไปปิดประตูสำนึกผิดให้ข้า ทบท
