“อ้างอิงจากข่าวที่พวกเราสืบหามาได้ ตอนอยู่ที่ตระกูลจัว ท่านเจ้าสำนักย่อยโจวคิดจะไล่เขาออกมาจากอุทยานบนของตระกูลจัว ด้วยเหตุนี้จึงไปล่วงเกินเขาเข้า ส่วนรองเจ้าสำนักโจวนั้ น เพราะพวกเขาไม่ยอมจ่ายค่าเข้าเมืองและค่าคุ้มครอง ตอนไปจัดการเรื่องนี้นางเกิดต้องใจรูปโฉมของปรมาจารย์ท่านนั้นเข้า คิดจะชิงตัวกลับมา จึงได้ถูกเขาสังหารขอรับ” เจ้าสำนักย่อย ยผู้หนึ่งเอ่ยปากพูด
“หากพูดเช่นนี้ก็หมายความว่าเขามิได้เริ่มท้าทายสำนักพยัคฆ์สวรรค์ก่อนอย่างนั้นสินะ” โจวไห่โม่ถาม
เจ้าสำนักย่อยแต่ละคนประสานสายตากันไปมา จำต้องยอมรับความจริงขอนี้ จึงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ใช่ขอรับ”
“ถ้าหากข้ามิได้ออกจากการปลีกวิเวกมาพอดี พวกเจ้าก็คงสร้างเรื่องเช่นในตอนนั้นให้ข้าอีกแล้วใช่หรือไม่” โจวไห่โม่ตั้งคำถาม
ผู้คนเบื้องล่างเงียบงันกันหมด
“แต่ท่านเจ้าสำนัก นั่นคือบุตรธิดาที่ท่านน้าเล็กทิ้งเอาไว้ พวกเราเคยรับปากว่าจะดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี ตอนนี้พวกเขาถูกสังหาร พวกเราจะปล่อยไปเช่นนี้น่ะหรือ” รองเจ้าสำนักโจวไ ไห่หมินพูดขึ้นอย่างไม่ยินยอม
“ปรมาจารย์ที่เป็นทั้งนักฝึกสัตว์อสูรและปรมาจารย์ค่ายกลรวมอยู่ในคนเดียว บุคคลเช่นนี้เป็นคนที่พวกเราล่วงเก
