ินได้โดยง่ายอย่างนั้นหรือ” โจวไห่โม่ด่าทอ
โจวไห่หมินโต้กลับอย่างไม่เห็นด้วยว่า “แต่พวกเราสืบมาแล้วว่าพวกเขาเป็นเพียงแค่คนที่มาจากดินแดนเบื้องล่างเท่านั้น ทั้งยังมิได้มีสถานะหรือมีคนคอยหนุนหลังแต่อย่างใด ต่อให้สัง งหารพวกเขา ก็ไม่มีใครว่าอะไรได้หรอก!”
“เหลวไหล!” โจวไห่โม่มองน้องชายในไส้ของตนแล้วเอ่ยว่า “หลายปีมานี้ให้เจ้าควบคุมดูแลสำนักพยัคฆ์สวรรค์ ทำเอาเจ้าโอหังจองหอง คิดว่าจะสังหารใครก็ได้อย่างนั้นหรือ นั่นคือนักฝึกส สัตว์อสูรและปรมาจารย์ค่ายกล ถ้าหากเจ้าสังหารเขาไม่ได้ในทันทีได้ เมื่อใดที่เขามีโอกาสไปจากที่นี่ ในภายหน้าสำนักพยัคฆ์สวรรค์จะยังมีโอกาสดำรงอยู่ต่อไปได้อีกหรือ!”
“แต่ว่าพวกเขา…” โจวไห่หมินยังคิดอยากจะพูดอะไรบางอย่าง กลับถูกพี่ชายของตนจ้องเขม็งกลับไป
“เจ้าคิดจะบอกว่าพวกเขาพลังยุทธ์ไม่สูงอย่างนั้นหรือ” โจวไห่โม่พูด
โจวไห่หมินไม่เอ่ยวาจา ยอมจำนนต่อคำพูดของเขา
“เฮอะ พลังยุทธ์ของปรมาจารย์ค่ายกลผู้หนึ่งยิ่งใหญ่เพียงใดเจ้ารู้บ้างหรือไม่” โจวไห่โม่ส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชา “เจ้าเห็นเพียงแค่พลังยุทธ์ที่พวกเขาแสดงออกมาเท่านั้น แต่ไม่เห็น นพลังสังหารที่เกิดจากค่ายกล! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพลังยุ
