จะต้องรักษามารยาท หัวใจแต่ละดวงต่างสับสนยุ่งเหยิงไปหมด
แต่ผู้ที่ยิ่งรู้สึกว่าเหนือความคาดหมายก็คือประชาชนคนธรรมดาของเมืองหง เมื่อเห็นบุคคลสำคัญของสำนักพยัคฆ์สวรรค์มาปรากฏตัวที่โรงเตี๊ยมโรงเตี๊ยมด้วยตัวเอง ทุกคนจึงพากันตะลึงลา านไป
“โอ้ ท่านเจ้าสำนักผู้นี้ก็มากับเขาด้วย!” ผู้จัดการโฉวเหลือบตาขึ้นแล้วเห็นโจวไห่โม่ จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
โจวไห่โม่เห็นผู้จัดการโฉวยังคงเหมือนกับเมื่อเก้าสิบปีก่อน ระยะเวลาเก้าสิบปีนอกจากจะทำให้กลิ่นอายของเขาล้ำลึกจนมิอาจหยั่งถึงได้แล้ว ก็คล้ายจะมิได้ทิ้งร่องรอยเอาไว้บนร่างกาย ยเขาเลยแม้แต่น้อย
เขายิ้มแล้วเอ่ยทักทายว่า “หลายปีมานี้ผู้จัดการโฉวสบายดีหรือไม่”
ผู้จัดการโฉวพูดพร้อมรอยยิ้มกว้าง “ดี ดีทีเดียวเลย เพียงแต่คราวก่อนคนของพวกท่านทำลายโต๊ะเก้าอี้ของข้าไปไม่น้อยแต่กลับไม่ยอมจ่าย…”
“ยังไม่รีบไปจ่ายค่าโต๊ะเก้าอี้ให้ผู้จัดการโฉวอีกหรือ” โจวไห่โม่มองโจวไห่หมินที่อยู่ข้างกายปราดหนึ่ง
โจวไห่หมินมาที่ข้างโต๊ะยาวอย่างไม่พอใจแล้วถามว่า “เท่าไหร่หรือ”
“ไม่มากนักหรอก แค่หนึ่งหมื่นมณีผลึกขั้นกลางเท่านั้น” ผู้จัดการโฉวพูดพลางหรี่ตา
โจวไห่หมินเพลิงโทสะลุกโชนในใจ แต่ก็ยังมอบห
