ล้วเอ่ยว่า “หลายปีมานี้เจ้าจะทำให้คนเดือดร้อนมามากน้อยแค่ไหน ข้าไม่สนใจหรอกนะ แต่เจ้าไม่ควรมายั่วยุพวกเราเลย”
พอพูดจบเธอก็ซัดเปลวเพลิงกองหนึ่งเข้าใส่โจวซู่อวี้ เผานางจนหมดจด
“เขาสังหารท่านเจ้าสำนักโจวแล้วหรือ!”
“เขา… เขาไม่กลัวการแก้แค้นของสำนักพยัคฆ์สวรรค์หรือไร”
“เขาเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง แต่กลับร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วะ!”
“คนอื่นๆ ที่เหลือก็มิใช่ย่อยเลยนะ! คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ทั้งหมดไม่มีข้อได้เปรียบแต่อย่างใดเลย!”
“ที่แท้พวกเขาเป็นใครกันแน่ ดูแล้วอายุก็ยังไม่มาก แต่พลังการต่อสู้ต่างแข็งแกร่งกันถึงเพียงนี้!”
“สิ่งที่ข้าอยากรู้มากกว่าก็คือต่อจากนี้ไปพวกเขาจะเป็นเช่นไร สำนักพยัคฆ์สวรรค์ไม่มีทางยอมรามืออย่างแน่นอน”
“นั่นน่ะสิ ไม่รู้ว่าพวกเขามีความสามารถจริงๆ หรือเป็นวัวน้อยแรกเกิดที่ไม่รู้จักกลัวเสือกันแน่”
“ข้ารู้สึกว่าพวกเขามีความสามารถนะ”
“ต่อให้มีความสามารถมากกว่านี้ แล้วจะเอาชนะสำนักพยัคฆ์สวรรค์ได้หรือไร”
ผู้จัดการโรงเตี๊ยมมองผู้คนที่วิพากษ์วิจารณ์กันอยู่รอบๆ แววตากลอกไปมา เขายืดเอวแล้วเอ่ยว่า “หึๆ ไม่อย่างนั้นพวกเรามาพนันกันหน่อยดีหรือไม่ ข้าเป็นเจ้ามือเอง มาพนันสภาพการณ์ใ ในตอนท้ายของพวกเข
