ผู้จัดการรู้ว่าซือหม่าโยวเย่ว์กำลังบอกว่าคิดเงินในราคาสูงเกินไป แต่เขาก็มิได้นำคำพูดที่บอกว่าจะไปพร้อมกับพวกเธอมาถือเป็นจริงเป็นจัง ถึงแม้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่มานานพอแล้ว ระยะนี้ก็กำลังคิดถึงเรื่องที่จะจากไปอยู่พอดี
ซือหม่าโยวเย่ว์หมุนตัวเตรียมขึ้นไปชั้นบน เพิ่งจะหมุนกายก็เห็นหญิงสาวผู้หนึ่งพาคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก ซึ่งคนเหล่านั้นก็คือคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ที่ถูกพวกซือ หม่าโยวเย่ว์โยนออกไปก่อนหน้านี้นั่นเอง
“ท่านเจ้าสำนัก พวกเขานี่แหละขอรับที่ไม่ยอมจ่ายค่าเข้าเมืองและค่าคุ้มครอง แล้วยังมาโยนพวกเราออกไปอีก เขาก็คือหนึ่งในนั้นขอรับ” คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์พูดพลางชี้ซือหม่าโย ยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์พลางพูดในใจว่าพวกเขาค่อนข้างรวดเร็วเลยทีเดียว นี่เพิ่งจะผ่านไปเพียงครู่เดียวเท่านั้นก็ยกกำลังเสริมมาช่วยเสียแล้ว
หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าท่านเจ้าสำนักผู้นั้นไม่ได้โกรธ นางมองประเมินซือหม่าโยวเย่ว์ขึ้นๆ ลงๆ ท่าทางละโมบโลภมากนั้นทำเอาเธออดขมวดคิ้วมิได้
