นักว่านชิง แต่ถ้าหากท่านอยากไปฝั่งนั้น การทำเช่นนี้ก็คุ้มค่าให้ท่านลงทุน เพราะถ้าหากไม่มีค่ายกลนำส่ง หากท่านอยากไปยังสถานท ที่แห่งอื่นก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายสิบปี” ผู้จัดการพูด
“แต่ค่ายกลนำส่งก็มิใช่จะมีได้ง่ายๆ มิใช่แดนศูนย์กลางที่จะมีค่ายกลนำส่งมากมาย”
ซือหม่าโยวเย่ว์เลิกคิ้ว เขายังเคยไปที่แดนศูนย์กลางด้วยหรือ
เหตุใดคนเช่นนี้จึงยังรั้งอยู่ที่นี่อีกเล่า
ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใด เธอก็เชื่อว่าจะต้องมิได้เป็นเพราะค่ายกลนำส่งพัง หรือเขาไม่อยากขี่สัตว์อสูรบินได้อย่างแน่นอน
หลังจากนั้นซือหม่าโยวเย่ว์ก็ได้ทราบข้อมูลเกี่ยวกับเมืองฮวาและตำหนักว่านชิงจากผู้จัดการ ซึ่งผู้จัดการได้บอกเธออย่างละเอียด แต่เขาได้เพิ่มราคาขึ้นไปถึงสองเท่า
ในขณะเดียวกันกับที่ซือหม่าโยวเย่ว์รับทราบข้อมูลก็ยิ่งเพิ่มความมั่นใจว่าผู้จัดการผู้นี้มิใช่คนธรรมดา
“ผู้จัดการ ถ้าหากท่านต้องการจากไปพร้อมกับพวกเราในวันหน้า ข้าจะต้องเก็บค่าตอบแทนให้สูงๆ แน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดยิ้มๆ
เงินของเธอไม่ได้หามาง่ายๆ โดยเฉพาะผู้จัดการผู้นี้ ไม่ให้เงินไม่ขายข้อมูล สองร้อยศิลาวิญญาณขั้นกลางมิได้มากมายสำหรับเธอ แต่เธอไม่ชอบให้คนมาขูดรีดขูดเนื้อ
