จะน่าเบื่อเกินไป
เมืองหง มีลักษณะคล้ายคลึงกับเมืองหลวงอยู่บ้าง เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสันเขาพยัคฆ์สวรรค์
ว่ากันว่าคนส่วนใหญ่ภายในเมืองนี้ล้วนเป็นคนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ เพียงแต่เป็นศิษย์ของเขตรอบนอกเท่านั้น มีเพียงแค่ศิษย์ของเขตชั้นในเท่านั้นที่มีสิทธิ์พักอาศัยภายในสำนักพยัค คฆ์สวรรค์
และถ้าผู้ที่ไม่ใช่คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์นึกอยากจะลงหลักปักฐาน ก็จำเป็นต้องจ่ายค่าคุ้มครองเช่นเดียวกันกับตระกูลเหล่านั้น มีเพียงแค่การจ่ายค่าคุ้มครองเท่านั้นที่จะเปิดประตูทำการ รค้าภายในเมืองแห่งนี้ได้
ตอนที่พวกซือหม่าโยวเย่ว์มาถึงเมืองหงก็เป็นเวลาสองวันให้หลังแล้ว พอพวกเขาเข้าไปก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศทั้งเมืองออกจะแปลกประหลาดอยู่บ้าง คล้ายกับว่าตกตะลึงอย่างยิ่งที่พวกเข ขามาถึงที่นี่ได้
พวกเขาหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง คิดจะเข้าไปพักก่อน แต่ยังไม่ทันได้พูดกับผู้ดูแล ก็มีบุรุษที่สวมชุดเหมือนกันกลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามาจากด้านนอก แต่ละคนดูโหดร้ายป่าเถื่อน
พวกเขาเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจึงเดินเข้ามา จมูกเชิดชี้ฟ้า พลางเอ่ยถามอย่างดูแคลนว่า “พวกเจ้าคือคนกลุ่มใหม่ที่เพิ่งเข้าเมืองมาเหล่านั้นใช่หรือไม่”
