ติงซานตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น ยังคิดอยากจะโจมตีอีกครั้ง จัวเซี่ยวจึงรีบเข้าไปข้างหน้าแล้วเอ่ยว่า “ใต้เท้าติงซาน ท่านอย่าลงมืออีกเลย ที่นี่มีค่ายกลอยู่ หากท่านโจมตีอี กก็มีแต่จะโจมตีตัวท่านเองเท่านั้น”
พลังวิญญาณในมือติงซานชะงักไป สีหน้าไม่น่าดูอย่างที่สุด
“ข้างในนั้นคือปรมาจารย์ค่ายกลหรือ”
“ถูกต้องขอรับ คือปรมาจารย์ค่ายกล พลังวิญญาณสะท้อนกลับอย่างที่ท่านเห็นเมื่อครู่ก็คือผลของค่ายกล” จัวเซี่ยวสีหน้าจริงจังแต่ในใจกลับหัวเราะจนตัวแทบงอ
ยามปกติเจ้าจะวางอำนาจบาตรใหญ่แค่ไหน แต่ตอนนี้เตะถูกก้อนเหล็กเสียแล้วสิ
ปรมาจารย์ค่ายกล ทั่วทั้งสันเขาพยัคฆ์สวรรค์ไม่มีปรมาจารย์ค่ายกลอยู่เลย แต่เจ้ากลับกล้าไปยั่วยุปรมาจารย์ค่ายกล อยู่ดีไม่ว่าดีจริงๆ!
สมน้ำหน้า!
“ไสหัวไป!” เสียงของซือหม่าโยวเย่ว์ดังขึ้นอีกครั้ง ทำเอาติงซานเพลิงโทสะลุกโชน แต่กลับไม่กล้าระเบิดออกไป ได้แต่ขบกรามระงับไว้ ก่อนจะคอตกกลับไป
พอเขาจากไปแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงพูดกับจัวหม่าว่า “เจ้าก็กลับไปก่อนเถิด”
จัวหม่าไม่วางใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่ยอมให้ตั้งคำถามของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจึงพยักหน้าพูดว่า “ถึงแม้ว่าโจวซู่เหรินผู้นั้นจะพลั
