้นอกจากสำนักพยัคฆ์สวรรค์ พวกเขาก็มีพลังยุทธ์แข็งแกร่งที่สุดในสันเขาพยัคฆ์สวรรค์แล้ว
พวกเขานั่งอยู่บนหลังนกหลวน บินมุ่งไปยังทิศทางที่เป็นบ้านตระกูลจัว
ซือหม่าโยวเย่ว์สัมผัสสายลมที่พัดมาปะทะใบหน้าพลางรำพึงว่าเช่นนี้รวดเร็วและสบายกว่ามากนัก
เดิมทีต้องใช้เวลาเดินทางอีกกว่าครึ่งเดือน แต่พวกเขาบินมาสองวันก็ถึงแล้ว เมื่อเห็นพวกเขาขี่สัตว์อสูรบินได้กลับมา คนตระกูลจัวทั้งหมดจึงพากันออกมาดูความครึกครื้น
“โอ้… เป็นสัตว์อสูรบินได้จริงๆ ด้วย!”
“เจ้าดูสิ มันช่างงดงามยิ่งนัก!”
“ทั้งยังเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพอีกด้วย!”
“พวกท่านประมุขตระกูลขี่สัตว์อสูรบินได้กลับมาได้อย่างไรกัน”
“พวกเจ้าดูสิ ร่างจำแลงของมันร่อนลงบนบ่าของคุณหนูแล้ว”
“สวรรค์เอ๋ย นั่นคือสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของคุณหนูใช่หรือไม่”
“คุณหนูมีสัตว์อสูรเหนือเทพเป็นสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาได้อย่างไรกัน”
“หืม พวกท่านประมุขตระกูลยังพาคนแปลกหน้ากลับมาด้วย”
“ดูท่าทางท่านประมุขตระกูลจะให้ความเคารพเขาอย่างยิ่ง หรือจะเป็นคนที่มาจากสำนักพยัคฆ์สวรรค์กันเล่า”
จัวเซี่ยวพาคนออกมา สมาชิกตระกูลเหล่านั้นจึงพากันหลีกทาง
“พี่ใหญ่ เหตุใดพวกท่านจึงกลับมากันเร็วถึงเพียงนี
