้เล่า ระหว่างทางเรียบร้อยดีหรือไม่” จัวเซี่ยวมองพวกจัวหรานด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่งที่พวกเขากลับมาก่อนกำหนด
“พวกเราไม่เป็นไร” จัวหรานพยักหน้าให้จัวเซี่ยว
“ตระกูลเจี่ยงนั่น…”
ตระกูลเจี่ยงได้รับข่าว รู้ว่าพวกเขาขุดหินแร่ไปแล้ว เหตุใดจึงไม่เข้าไปสอดแทรกระหว่างทางเล่า
“ตระกูลเจี่ยงได้ส่งคนไปจริงๆ นอกจากนี้ผู้ที่นำขบวนไปยังเป็นเจี่ยงเฟยด้วย” จัวหรานพูด “และพวกเขายังเรียกเจ้าเมืองหย่งซินไปอีกต่างหาก”
จัวเซี่ยวพูดอย่างตกใจว่า “ระดับราชาเทพขั้นสูงสองคนอย่างนั้นหรือ เช่นนั้นพวกท่านหนีพ้นมาได้อย่างไรกัน”
“อีกประเดี๋ยวค่อยเล่าเรื่องนี้ให้เจ้าฟัง” จัวหรานกล่าว หลังจากนั้นจึงหันมาพูดว่า “นี่คือโยวเย่ว์ จะอาศัยอยู่กับพวกเราที่นี่สักระยะหนึ่ง โยวเย่ว์ นี่คือน้องสาม เป็นบิดาขอ องจัวหยาง”
จัวเซี่ยวเห็นท่าทีของจัวหราน ก็รู้ว่าคนผู้นี้จะต้องมีตัวตนไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน จึงคารวะอีกฝ่ายด้วยความเคารพ
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าให้เขา
“จัวหม่า เดินทางกันมาสองวัน เจ้าพาโยวเย่ว์ไปพักผ่อนที่อุทยานบนสิ” จัวหรานออกคำสั่ง
“ได้เลย ท่านพ่อ” จัวหม่าพูด “โยวเย่ว์ ข้าพาเจ้าไปพักผ่อนดีกว่านะ”
“เช่นนั้นโยวเย่ว์ขอตัวก่อน
