หม่าบอกว่าจะคุ้มกันให้เธอ เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเห็นด้วย ถึงอย่างไรที่นี่ก็มิได้ป ปลอดภัยโดยสมบูรณ์
เธอติดตั้งค่ายกลอันหนึ่งเบื้องล่างรังนก หลังจากนั้นจึงเริ่มเข้าไปปลีกวิเวก คนตระกูลจัวได้สัตว์อสูรวิเศษมาครอบครองแล้วต่างคิดจะเข้าไปดูในภูเขาว่าจะหาทรัพยากรอะไรมาได้บ้าง หรือไม่
จัวหรานและจัวหม่าอยู่คอยคุ้มกันให้ซือหม่าโยวเย่ว์
เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ที่ฝึกยุทธ์อยู่ภายในค่ายกล จัวหรานก็อดรำพึงไม่ได้ว่าบุตรสาวของตนพูดถูก
แต่เมื่อเห็นสีหน้าของจัวหม่า เขาก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ลูกเอ๋ย เขาไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ่อ มิอาจรั้งอยู่ที่นี่ได้หรอก”
สีหน้าจัวหม่าแข็งค้างไปแล้วเอ่ยว่า “ท่านพ่อ ข้าเข้าใจดี”
“เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว” จัวหรานมองบุตรสาวของตนด้วยแววตาเจ็บปวดใจอยู่บ้าง สายตาของนางสูงส่งมาโดยตลอด ไม่ง่ายเลยกว่าจะถูกใจบุรุษสักคนหนึ่ง แต่กลับมีผลลัพธ์เช่นนี้
จัวหรานมองเงาร่างที่กำลังฝึกยุทธ์ของซือหม่าโยวเย่ว์อย่างตกตะลึง
หลายวันก่อนหน้านี้ตอนที่เห็นซือหม่าโยวเย่ว์ลืมตา นางก็รู้แล้วว่าเขาเป็นคนที่มีเรื่องราว ย่อมไม่มีทางอยู่ใช้ชีวิตที่นี่ต่อไปได้ แต่นี่ก็มิได้ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของน
