รู่ในท้ายที่สุด มันไม่อยากสัมผัสความหวาดกลัวเช่นนั้นอีกครั้ง
“ดี” ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บเปลวเพลิงแล้วพูดว่า “เช่นนั้นเจ้าเข้ามาสิ ข้าจะฝึกเจ้าให้เชื่อง”
นกหลวนลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไป วางหัวลงที่บริเวณขอบของค่ายกล
ซือหม่าโยวเย่ว์ยื่นมือไปวางบนหน้าผากของมัน โคจรพลังวิญญาณภายในร่างกายแล้วเริ่มต้นฝึกมันให้เชื่อง
ถึงแม้ว่านกหลวนจะยอมสวามิภักดิ์แล้วแต่ในใจยังคงไม่ยินยอมอยู่บ้าง ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์ฝึกมันจึงค่อนข้างเปลืองแรง
แน่นอนว่าเหตุผลส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะพลังยุทธ์ของเธอในตอนนี้ยังมิได้กลับมาฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์
แต่ยังดีที่พลังจิตของเธอแกร่งกล้า เธอสอดแทรกพลังจิตเข้าไปในสมองของนกหลวน ทำการต่อสู้กับมัน สุดท้ายนกหลวนก็ยังคงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
หลังจากเอาชนะพลังจิตของมันได้แล้ว เวลาที่ซือหม่าโยวเย่ว์ฝึกมันให้เชื่องก็ผ่อนคลายขึ้นมาก
ครึ่งวันให้หลัง ซือหม่าโยวเย่ว์ก็ชักมือของตัวเองกลับมาแล้วโบกคราหนึ่ง ศิลากลเหล่านั้นก็ถูกเธอเก็บกลับมา ค่ายกลจึงสลายตัวไป
เธอหันมามองจัวหม่าแล้วพูดว่า “มาทำพันธสัญญาสิ”
เมื่อคนตระกูลจัวเห็นการฝึกนกหลวนให้เชื่องแล้วต่างพากันตกตะลึง เนิ่นนานถึงจะได้สติกลับคืนมา พวกเขาไม
