ด้”
“ไว้ชีวิตข้าอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์แค่นหัวเราะเสียงหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “หากเจ้ามีความสามารถมากพอก็ทลายเปิดค่ายกลนี้ของข้าแล้วค่อยว่ากัน”
“เฮอะ ก็แค่ค่ายกลเล็กๆ อันหนึ่งเท่านั้น!” คนระดับราชาเทพขั้นกลางพูดอย่างดูแคลน เขารวบรวมพลังวิญญาณแล้วเข้าโจมตีค่ายกลคุ้มกัน
คนตระกูลจัวมองเห็นระดับราชาเทพผู้นั้นโจมตีเข้าใส่ค่ายกลคุ้มกัน เมื่อเห็นจัวหรานมิได้เคลื่อนไหว พวกเขาเห็นเพียงแค่ว่าการโจมตีของคนผู้นั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หัวใจก็ลอยคว้ างขึ้นไปจนถึงลูกกระเดือกแล้ว
การโจมตีนั้นมาถึงยังค่ายกลคุ้มกันแล้วมิได้กระแทกอย่างรุนแรงเหมือนที่ทุกคนคิด พลังวิญญาณเหล่านั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับถูกค่ายกลดูดซับไป
“นี่…” ระดับราชาเทพผู้นั้นมองรัศมีของค่ายกลคุ้มกันแล้วตกตะลึงจนเอ่ยวาจาไม่ออก
การโจมตีของตนร้ายกาจเพียงใดเขาย่อมรู้ดีที่สุด นั่นเป็นการโจมตีอย่างสุดความสามารถเลยทีเดียวนะ แต่กลับไม่เกิดแรงสั่นสะเทือนเลยแม้แต่นิดเดียว!
คนตระกูลจัวดีใจ ค่ายกลคุ้มกันนี้ร้ายกาจถึงขนาดที่แม้แต่ระดับราชาเทพขั้นกลางยังไม่อาจแตะต้องมันได้เลย นั่นแสดงว่าต่อให้เป็นเจี่ยงเฟยลงมือเอง ก็ไม่อาจทำลายค่ายกลคุ้มกันน น
