อยู่ด้วยกัน จ้าววิญญาณเหล่านั้นถูกแรงกระทบจากระลอกคลื่นการต่อสู้ของระดับราชาเทพขั้นสูง คนที่ต้านทานไม่ไหวก็ตายไปจนสิ้น
ส่วนระลอกพลังเหล่านั้น ยามที่กระทบกับค่ายกลคุ้มกันแล้วก็ถูกสกัดเอาไว้ด้านนอก คนตระกูลจัวที่อยู่ข้างในจึงมิได้รู้สึกถึงมันเลยแม้แต่น้อย
“คนพวกนี้ก็ไม่เบามือกันเสียบ้างเลย เพียงครู่เดียวก็หมดสิ้นเสียแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูซากศพที่นอนเกลื่อนอยู่เหล่านั้นพลางพูดอย่างเรียบเรื่อย
คนตระกูลจัวเห็นท่าทางสบายๆ เช่นนั้นของซือหม่าโยวเย่ว์แล้ว ดูเหมือนกับคนที่ล้างผลาญระดับราชาเทพจนหมดสิ้นเสียที่ไหนกัน
จัวหยางนึกถึงว่าก่อนหน้านี้ตนเป็นอริกับเขามาโดยตลอด ฝ่ามือจึงหลั่งเหงื่อเยียบเย็น
คิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นถึงปรมาจารย์ค่ายกลที่คนเคารพยกย่อง ถ้าหากรู้ก่อน เขาย่อมไม่กล้าไม่เคารพซือหม่าโยวเย่ว์แน่นอน แต่ตอนนี้เรื่องก็เกิดขึ้นแล้ว ถ้าหากอีกฝ่ายแค้นฝังใจ แล ล้วเขาควรจะทำเช่นไรดี
เขามองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างระมัดระวัง กลัวว่าเขาจะแค้นฝังใจแล้วจับตนโยนออกไป
“โยวเย่ว์ นี่พวกเขาเป็นอะไรไปหรือ เหตุใดจู่ๆ จึงเปิดฉากสังหารนองเลือดขึ้นมาอย่างกะทันหันเล่า” จัวหม่าถาม
“ข้าติดตั้งค่ายกลมนตราเอาไว้ข
