่างเรียบเรื่อย
ถึงแม้ปากเธอจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในใจกลับขมขื่นอย่างยิ่ง อยากไปถึงเขตรอบนอกจากแดนศูนย์กลางนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ก่อนหน้านี้ตนก็ไม่เคยมาที่เขตรอบนอกเลย จำเป็นจะต้องหาวิธีไปยังแดนศูนย์กลางให้ได้
แต่ก่อนอื่น จำเป็นต้องรู้ก่อนว่าตนอยู่ที่ไหน!
จัวหม่าเห็นแววกังวลในดวงตาของซือหม่าโยวเย่ว์ จึงเอ่ยถามว่า “เจ้าอย่าพึ่งร้อนใจไปเลย พวกเราไม่รู้ แต่คนของสถานที่ใหญ่ๆ เหล่านั้นต้องรู้อย่างแน่นอน รออาการบาดเจ็บหายดีแล้ วค่อยไปดูที่เมืองใหญ่ๆ เหล่านั้นกันนะ”
“ก็คงได้แต่เป็นเช่นนี้แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจ “เจ้าช่วยเล่าสถานการณ์ของที่นี่ให้ข้าฟังหน่อยได้หรือไม่”
อาการบาดเจ็บของเธอในตอนนี้ยังคงสาหัสอย่างยิ่ง กว่าจะหายดีได้นั้นเกรงว่าจะต้องใช้เวลาอีกหลายวัน
“ได้สิ” จัวหม่ารู้ว่าเธอมาจากดินแดนเบื้องล่าง ย่อมไม่รู้เรื่องที่นี่อยู่แล้ว จึงเล่าสถานการณ์ของที่นี่ให้เธอฟัง
ซือหม่าโยวเย่ว์ฟังจบแล้วยิ่งขมขื่นในใจ
เมื่อชาติก่อนเธอเคยได้ยินว่าเขตรอบนอกมีอาณาเขตนับหมื่นล้าน ซึ่งเธอคิดว่าเป็นคำกล่าวเกินจริงมาโดยตลอด แต่คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ
เขตรอบนอกใช้สันเขาเป็นหน่วยนับ มีสันเขาต่างๆ
