ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นว่าแววตาของเขาหรี่แสงลง ในใจก็เกิดความรู้สึกแปลกประหลาด แต่ก็บอกไม่ถูกว่าผิดปกติอย่างไร ดังนั้นจึงละเลยมันไป
แต่เธอก็ยังพลิกลิ้นแล้วเอ่ยว่า “เห็นแก่สถานะที่ท่านเป็นศิษย์พี่ข้า ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ”
ความเฉื่อยชาในใจอูหลิงอวี่หายไปไม่เหลือเมื่อได้ยินวาจาในคราวหลังของเธอ
ตนเองในใจนางแตกต่างจากเดิมไปบ้างแล้ว เช่นนี้เมื่อตนจากไปก็สบายใจได้สักหน่อย
“ข้าจะไปแล้วนะ” เขาพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ฝีเท้าชะงักไป เธอมองเขาอย่างประหลาดใจอยู่บ้าง
“จะจากไปแล้วหรือ เหตุใดจึงกะทันหันเช่นนี้เล่า”
“ไม่ใช่กะทันหันหรอก เพียงแต่เห็นว่าระยะนี้เจ้ายุ่งอยู่กับเรื่องค่ายกลตลอด จึงยังไม่ได้บอกเจ้าเท่านั้นเอง” อูหลิงอวี่พูด
ไม่รู้ว่าสองวันมานี้ตาเฒ่าหนังเหนียวนั่น ไปเจออะไรผิดสำแดงมา จึงได้เร่งให้ตนกลับไปอยู่ตลอด ถึงแม้ว่าเขาจะอยากรั้งอยู่ข้างกายนางอย่างยิ่ง แต่ถ้าหากไปดึงความสนใจของตาเฒ่าน นั่นเข้า ก็คงนำความยุ่งยากมาสู่นางแน่
“ต่อจากนี้ห้ามเผยตัวตนที่เป็นสตรีต่อหน้าผู้อื่นอีกนะ โดยเฉพาะต่อหน้าคนของตำหนักผู้วิเศษ”
“เพราะเหตุใดกัน ท่านไปรู้อะไรมาใช่หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่าทางเช่นนั้นของเขา
