อน เจ้าจะให้ข้าช่วยอะไรเล่า”
“คราวก่อนตอนอยู่ที่โลกย่อส่วน เจ้าได้ศิลาผนวกวิญญาณจำนวนหนึ่งมาครองมิใช่หรือ ใช้สิ่งนี้จัดไข่มุกผนวกวิญญาณจึงจะได้ผล” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นพวกเราไปหาสถานที่สักแห่งทดสอบกันดีกว่า” ซือหม่าโยวหลินดูกระตือรือร้น
“หาสถานที่เปิดโล่งสักหน่อยจะดีที่สุด” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ข้ารู้จักสถานที่แห่งหนึ่ง ไป พวกเราไปทดสอบกัน” ซือหม่าโยวหลินเอ่ย
“ดี”
ซือหม่าโยวเย่ว์เปิดประตู มองไปก็เห็นอูหลิงอวี่กำลังยืนอยู่ข้างนอก
“พวกเจ้าจะไปไหนกัน” อูหลิงอวี่แสร้งทำเป็นถามอย่างไม่ใส่ใจ แต่สายตากลับเหลือบมองไปที่ซือหม่าโยวหลินตลอด
“ไปจัดวางค่ายกลน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยตอบ
“ข้าไปด้วย” อูหลิงอวี่พูดพลางโบกพัด “ถึงอย่างไรก็ว่างอยู่แล้ว”
“แล้วแต่ท่านเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดแล้วเดินออกไปข้างนอก อูหลิงอวี่ตามไปอย่างรู้งาน ซือหม่าโยวหลินเห็นสายตาของอูหลิงอวี่เปลี่ยนเป็นลึกล้ำ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ทั้งสามคนมาถึงลานด้านหลัง ด้านข้างของลานชุมนุมกลางแจ้งมีโถงใหญ่กว้างร้อยเมตรอยู่แห่งหนึ่ง ไม่รู้ว่าตระกูลจานเอาไว้ทำอะไร
ตอนที่พวกเขาเข้าไป ไม่มีคนอยู่ข้างใน
