ตอนที่ 185 ใต้หล้าตื่นตะลึงกับการฟื้นตายกลับเป็น เกาะลับแลน้อย
“ได้ แต่มีข้อจำกัดมากนัก ทั้งยังผลาญอายุขัยของข้าอีกด้วย” เจียงฉางเซิงนั่งสมาธิและเอ่ยอย่างนิ่งสงบ
เทพกระบี่ถอนหายใจอย่างนึกทึ่ง เยี่ยสวินตี๋ถามอย่างสงสัยใคร่รู้ว่านี่ไม่เท่ากับว่าแบ่งอายุขัยให้คนที่เพิ่งตายหรอกหรือ เจียงฉางเซิงตอบว่าความหมายก็ประมาณนั้น ใช้ได้กับคนที่ศพสมบูรณ์ดีและเพิ่งตายไม่นานเท่านั้น หากใช้มากไปก็จะขัดกับมรรคาสวรรค์
เขาต้องเพิ่มข้อจำกัดเอาไว้ก่อน มิเช่นนั้นหากเขาไม่ยอมช่วยเหลือผู้ใดขึ้นมา มีหวังแต้มเซ่นไหว้คงลดน้อยถอยลง หรืออาจมีศัตรูคู่แค้นผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน ยามตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ผู้คนมักเคียดแค้นคนที่ช่วยเหลือพวกเขาได้แต่กลับนิ่งเฉยได้อย่างง่ายๆ เขาเข้าใจหลักการนี้ดี ข้าวสารหนึ่งทะนานก่อเกิดบุญคุณ ข้าวสารหนึ่งถังกลับก่อเกิดความแค้น
เจียงฉางเซิงไม่เคยคิดว่าตนเองเป็นนักบุญ เขาฝึกบำเพ็ญเพื่อตัวเขาเอง แต่หากระหว่างเส้นทางเขาสบโอกาสช่วยเหลือคนข้างกายและคนที่ศรัทธา เขาก็ยินดีทำ หนึ่งคนบรรลุธรรม หมูหมากาไก่ได้พึ่งใบบุญขึ้นสวรรค์เป็นสิ่งที่เขายอมรับได้ แต่การเสียสละตนเองเพื่อสรรพชีวิตคือสิ่งที่เขาจะไม่ทำอย่างเด็ดขาด
ต่อจากนั้นซิงเอ๋อร์ อวี้เหยียนอี้และเฉินหลี่ก็เดินทางมาถามเกี่ยวกับวิชานี้ เขาตอบด้วยคำพูดแบบเดิม ไม่มีผู้ใดสงสัย กลับกันพวกเขารู้สึกว่าสมควรเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว ปลุกคนตายให้กลับมามีชีวิต
